Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ Κυριακή 18 Ἰουλίου 2021
Σήμερα Κυριακή,ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ καί ἑορτάζει τούς 630 Θεοφόρους Πατέρες, πού συγκρότησαν τήν Δ΄ἐν Χαλκιδόνι Οἰκουμενική Σύνοδον τό 451 καί κατεδίκασαν τήν βλάσφημη διδασκαλία τοῦ Εὐτυχοῦς καί τῶν ὁπαδῶν τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, ὡς σατανική πλάνην.Συγχρό’π,ήολρυτπρυτθοληξλυυ8ολνως διεκήρυξαν, ὅτι ὁ Χριστός ἔχει μία ὑπόσταση ἀλλά δύο φύσεις, δύο θελήσεις καί δύο ἐνέργειες.
Ἡ ἐμμονή καί ἡ ὑπεράσπιση τῆς ὀρθοδόξου πίστεως εἶναι μία ἀπό τίς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις στή ζωή τῶν ἁγίων καί τῶν μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας.Διότι δέν μπορεῖ νά θεωρηθῆ μαρτύριο ἤ ὁποιαδήποτε θυσία τῆς ζωῆς ἑνός «καλοῦ ἀνθρώπου» γιά κάποιες ἀρχές ἤ γιά κάποιες ἰδέες.
Τό μαρτύριο προϋποθέτει τήν ἀκριβή πίστη καί τήν ἐμμονή σ’ αὐτήν.Γιατί ὅπως τονίζει καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κανένας δέν στεφανώνεται στούς ἀγῶνες, ἐάν δέν ἀγωνισθεῖ σύμφωνα μέ τούς ὅρους καί τούς κανόνες. Λέγει συγκεκριμένα: « ἐάν δέ καί ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐάν μή νομίμως ἀθλήσῃ»(Β΄Τιμοθ.Β, 5).
Αὐτή ὅμως ἡ νόμιμη ἄθληση πού εἶναι συνώνυμη καί ταυτόσημη τῆς ἀκριβοῦς καί ἀπαρεγκλίτου τήρησης τῆς πίστης, δέν ἦταν μόνο ζητούμενο καί προϋπόθεση γιά τούς μάρτυρες. Εἶναι ζητούμενο καί προϋπόθεση καί γιά ὅλους ἐμᾶς πού θέλουμε νά εἴμαστε μέλη τῆς Ἐκκλησίας, μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ.
Αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχουμε χρέος νά ζοῦμε καί νά πορευόμεθα στή ζωή μας σύμφωνα μέ τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τῶν Πατέρων καί τή ζωή τῶν Ἁγίων. Διότι ἡ ὀρθόδοξη πίστη δέν εἶναι μία συλλογή κανόνων καί ἀρχῶν ἀπό τίς ὁποῖες ἐπιλέγουμε καί τηροῦμε ὅσες μᾶς ἱκανοποιοῦν, ὅσες δέν μᾶς ἐνοχλοῦν ἤ ὅσες δέν προσκρούουν στά πάθη καί στίς ἀδυναμίες μας, ἐνῶ τίς ἄλλες τίς ἀπορρίπτουμε καί τίς ἀθετοῦμε.
Ἡ ὀρθόδοξη πίστη εἶναι μία θεόσδοτη ἀλήθεια, γιά τήν ἀποκάλυψη τῆς ὁποίας ἔγινε ἄνθρωπος ὁ ἴδιος ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, γιά τήν διάδοση τῆς ὁποίας οἱ Ἀπόστολοι διέτρεξαν ὅλη τήν οἰκουμένη, ἀγωνίσθηκαν καί τήν παρέδωσαν στούς διαδόχους τους, τούς Πατέρες καί τούς Ἁγίους, παραδίδοντάς τους ταὐτόχρονα καί τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου νά μήν ἀλλοιώσουν «ἰῶτα ἕν ἤ μία κεραία» ἀπό τόν λόγο του (Ματθ. Ε΄, 18).
Αὐτή τήν ἀλήθεια τῆς πίστης οἱ Πατέρες καί οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας δέν τήν δίδαξαν μόνο, ἀλλά καί τήν βίωσαν.Γιατί ἡ ἀλήθεια τῆς πίστης μας δέν εἶναι θεωρία ἀλλά πράξη, δέν εἶναι κήρυγμα ἀλλά ζωή. Ἐπιπλέον ἀγωνίσθηκαν καί ἐδιώχθησαν καί μαρτύρησαν γιά νά τήν παραδώσουν καί σέ μᾶς ἀπαραχάρακτη. Διότι κανείς δέν ἔχει δικαίωμα νά τήν ἀλλοιώσει. Ὅποιος τό ἐπιχειρήσει εἶναι σάν νά ἀμφισβητεῖ τόν ἴδιο τόν Χριστό, τόν Ἀρχηγό καί τελειωτή τῆς πίστης μας· Εἶναι σάν νά ἀμφισβητεῖ καί ἀκυρώνει τούς πόνους καί τούς ἰδρῶτες τῶν Ἁγίων Πατέρων· Εἶναι σάν νά ἀρνεῖται καί νά ἀπορρίπτει τά τίμια αἵματα τῶν μαρτύρων, οἱ ὁποῖοι θυσίασαν τή ζωή τους γιά τήν πίστη.
Ἀσφαλῶς δέν μπορεῖ νά νοεῖται πιστός ὁ ὁποῖος ἀρνεῖται καί ἀμφισβητεῖ αὐτά τά ἐκλεκτά μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ· Δέν μπορεῖ νά νοεῖται πιστός πού ἀκολουθεῖ ἐπιλεκτικά τίς ἐντολές τῆς κεφαλῆς τοῦ σώματος στόν ὁποῖο ἀνήκει. Ὅποιος τό ἐπιχειρεῖ ὄχι μόνο δέν μπορεῖ νά ἀνήκει στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δέν μπορεῖ νά εἶναι μέλος τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά γίνεται καί ἐχθρός της ἐπικίνδυνος, καθώς εἶναι σάν νά ἐπιχειρεῖ νά κρημνίσει τό οἰκοδόμημά της ἀφαιρώντας κάποια ἀπό τά στοιχεῖα πού τό στηρίζουν.
Αὐτήν τήν πίστη βίωσαν οἱ Πατέρες τῆς Δ΄ἐν Χαλκιδόνι Οἰκου-μενικῆς Συνόδου καί μᾶς ἀφήνουν μία ἱερή παρακαταθήκη, νά παραμείνουμε καί ἐμεῖς προσηλωμένοι στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία καί νά ἔχουμε ὀρθόδοξο φρόνημα. Τότε θά ἔχουμε τήν χάρη καί τόν φωτισμόν τοῦ Θεοῦ γιά νά ὀρθοδοξοῦμε καί νά ὀρθοπρα-τοῦμε, ὥστε ὁ Ἀναστάς Κύριος νά μᾶς ἑνώσει μαζί Του καί νά ζοῦμε αἰώνια στήν Βασιλεία Του.ΑΜΗΝ.
