…Τη επαύριον όχλος πολύς ο ελθών εις την εορτήν, ακούσαντες ότι έρχεται ο Ιησούς εις Ιεροσόλυμα, έλαβον τα βάϊα των φοινίκων και εξήλθον εις απάντησιν αυτώ και έκραζον.
‘’Ω σ α ν ν ά ,ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου’’.
Στη Βαϊοφόρο εικόνα που προσκυνούμε την Κυριακή των Βαΐων, στην Αγία Εκκλησία μας, βλέπουμε τον Χριστό να εικονίζεται επάνω στον ‘’υιόν υποζυγίου’’ και να πορεύεται επάνω στα βάϊα των κλάδων. Η πορεία μας φθάνει στο τέλος. Φθάνουμε στην Εβδομάδα των Παθών. Οι ημέρες που ακολουθούν, είναι Άγιες και Μεγάλες και έχουν έναν ορισμένο στόχο. Μας υπενθυμίζουν την εσχατολογική σημασία του Πάσχα.
Π ά σ χ α σημαίνει το τέλος του κόσμου. Πάσχα σημαίνει το πέρασμα στην Αιώνια Βασιλεία του Θεού. Τα γεγονότα που θ’ ακολουθήσουν δεν αποτελούν μια απλή ανάμνηση ,αλλά γίνονται! Ποιο, μπορεί να είναι το νόημα του ‘’σήμερον’’; Ασφαλώς και όλα αυτά δεν γίνονται ‘’σήμερον’’. ‘’Σήμερον’’ μπορούμε να θυμόμαστε αυτές τις πράξεις μας και η Εκκλησία είναι το δώρο και η δύναμη αυτής της ανάμνησης, που μεταβάλλει τις πράξεις από το παρελθόν σε αιώνια πραγματικά γεγονότα. Ο χρόνος παύει να υπάρχει με τη μορφή του παρόντος και του μέλλοντος και τον βιώνουμε σαν ένα διαρκές παρόν.
‘’Τα Πάθη τα σεπτά η παρούσα ημέρα ,ως φώτα σωστικά ανατέλλει τω κόσμω’’. Αυτό δεν βιώνουμε σε κάθε Θεία Λειτουργία; Ολόκληρο το έργο της Θείας Οικονομίας. ’’Μεμνημένοι …πάντων των υπέρ γεγενημένων …και της Δευτέρας και ενδόξου πάλιν Παρουσίας’’.
Από το εσπέρας της Κυριακής των Βαΐων στον λειτουργικό χρόνο της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος. ’’ Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…’’
Μαζί με εμάς και όλη η ανθρωπότητα που ζει το κακό, την απόγνωση, την απελπισία, αλλά και προσδοκά!
Πιστεύουμε στην Α ν ά σ τ α σ η, και προσδοκούμε την Α ν ά σ τ α σ η!
Γνωρίζουμε ότι ο θάνατος του Χριστού εκμηδένισε την δύναμη του Θανάτου. Περιμένουμε με χ α ρ ά και ε λ π ί δ α! Όταν βαπτιζόμαστε Στο όνομα της Αγίας Τριάδος, βαπτιζόμαστε στον θάνατο του Χριστού και από εκείνη την στιγμή συμμετέχουμε στην Ζωή Του που βγήκε από τον Τάφο. Κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα Του, που είναι η τροφή της αθανασίας, της αιωνιότητας.
Ο Χριστός έρχεται στην καρδιά μας, για να μας αναγεννήσει και να μας αναστήσει. Είναι η αγάπη Εκείνου που δημιουργεί εκ του μηδενός ανθρώπινες υπάρξεις, κατά την Ε ι κ ό ν α Του. Αυτή η οδυνώμενη αγάπη του Θεού περνά από τον Σταυρό και τον θάνατο Του και μεταμορφώνεται σε Δύναμη και Ανάσταση.
Ο Θεός είναι Αγάπη και η Αγάπη είναι Ζωή. Είναι ‘’η πάντων χαρά, Χριστός η Αλήθεια, το Φώς και η Ζωή, του κόσμου η Α ν ά σ τα α σ ι ς…’’
Ακολουθούμε τον Κύριο μας Ιησού Χριστό προς τα Ιεροσόλυμα κρατώντας τα βάϊα της ψυχής μας και του τα προσφέρουμε με πίστη και αφοσίωση και με την ελπίδα να εορτάσουμε μαζί με την δική Του Ανάσταση και την δική μας Ανάσταση.
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας.
