γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
"Η ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ!"
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί μας η Αγία Μαρίνα, όπως και όλοι οι Άγιοι, είναι οι οδοδείκτες της ζωής κάθε Ορθόδοξου Χριστιανού, που μας δείχνουν τον δρόμο για τον Θεό, είναι οι «Ολυμπιονίκες» της ζωής, παραδείγματα πνευματικού αγώνα, πίστης, ταπείνωσης, υπομονής, εμπιστοσύνης στο θέλημα του Θεού, αγάπης, απλότητας, πνευματικής σοφίας και προσφοράς. Η Αγία Μαρίνα όπως θα δείτε παρακάτω αλλά και στο επισυναπτόμενο βίντεο που ετοιμάσαμε, κατηχήθηκε από την παιδική της ηλικία στην πίστη του Χριστού και για την πίστη της αυτή πολεμήθηκε, μαρτύρησε και παρέδωσε τον πνεύμα της στον Χριστό. Η μεγαλύτερη προσφορά της Αγίας ήταν η σεπτή ζωή της και γι' αυτό ο Θεός και η Αγία μας Εκκλησία την έχει κατατάξει στους Μεγαλομάρτυρες!
ΒΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΑΣ!
Κατήγετο από την Αντιόχεια της Πισιδίας, από γονείς επιφανείς. Ο πατέρας της, ο Αιδέσιος ήταν επίσημος Ιερέας των ειδώλων, γνωστός σε όλους. Η μητέρα της, πέθανε λίγες μέρες μετά την γέννηση της μονάκριβης κόρης της Μαρίνας. Ο πατέρας αναγκάσθηκε να εμπιστευθεί το βρέφος σε μια γυναίκα που κατοικούσε περί τα τρία χιλιόμετρα έξω από την πόλη, για να το θηλάζει. Τούτο ήταν οικονομία Θεού, γιατί μακριά από το ειδωλολατρικό περιβάλλον του πατέρα της, καθώς μεγάλωνε άκουγε οι γύρω της να μιλούν για το Χριστό, να διηγούνται τα θαύματά Του, τα παθήματά Του, τον Σταυρικό θάνατο που υπέστη και τη θαυμαστή Ανάσταση και ένδοξη Ανάληψή Του στον Ουρανό!
Η Παιδική ψυχή της συγκινείτο από όλα αυτά και ρωτούσε και προσπαθούσε να μάθει όλο και περισσότερα για τη νέα πίστη. Άκουγε ότι οι ειδωλολάτρες κατεδίωκαν τους Χριστιανούς και τους βασάνιζαν για να τους αναγκάζουν να θυσιάσουν στα είδωλα, αλλά εκείνοι αντιμετώπιζαν με θάρρος τα μαρτύρια και έμεναν πιστοί στον αληθινό Θεό! Μέσα της άρχισε να αυξάνει ο θαυμασμός της γι' αυτούς τους Μάρτυρες και όταν μεγάλωσε και έφθασε στα 15 της χρόνια, δεν δίσταζε να φανερώνει την πίστη της στον Ιησού Χριστό και να μιλά για τον αληθινό Θεό, που έγινε άνθρωπος και πέθανε για τη σωτηρία μας. Ο Ειδωλολάτρης πατέρας της όταν τα πληροφορήθηκε αυτά, δεν ήθελε καν να αντικρύσει το πρόσωπο της κόρης του και την απεκλήρωσε. Λυπόταν η ευλαβής κόρη το κατάντημα του πατέρα της να υπηρετεί ψεύτικους θεούς και να μη θέλει να ανοίξει τα μάτια του στο αληθινό Φως, στον Χριστό. Με τον καιρό γιγάντωσε ο πόθος της, αν χρειασθεί να μαρτυρήσει κι αυτή για τον Χριστό, όπως τόσοι άλλοι.
Έπαρχος το έτος 270 μ.Χ. στα μέρη εκείνα ήταν ο Ολύβριος, που ήταν γνωστός για την αγριότητά του και το μίσος του εναντίον των χριστιανών, που τους θεωρούσε επικίνδυνους για την αυτοκρατορία. Όταν επισκέφθηκε την Αντιόχεια και έμαθε ότι η κόρη του επισήμου ιερέα των ειδώλων ήταν χριστιανή και παρασύρει και άλλους στην πίστη της, διέταξε να την συλλάβουν και να την οδηγήσουν μπροστά του να δικαστεί. Η αγνή κόρη προσευχόταν στο δρόμο να της δώσει ο Κύριος δύναμη και σοφία να κρατήσει την πίστη της μέχρι τέλους και να αντέξει τα βασανιστήρια. Όταν έφθασαν στο παλάτι, ο Έπαρχος τη ρώτησε να πεί το όνομά της και ποίον θεόν πιστεύει. Η Χριστιανή κόρη με θάρρος του απάντησε: «Μαρίναν με λέγουσιν, της Πισιδίας γέννημα και θρέμμα, ελευθέρων γονέων τέκνον και εύχομαι να γίνω δούλη του Θεού και Σωτήρος μου Ιησού Χριστού, όστις έκαμεν όλον τον κόσμον». Ο Έπαρχος όταν είδε ότι με τις συμβουλές και τις υποσχέσεις δεν μπορούσε να της αλλάξει τις πεποιθήσεις της, άρχισε τις απειλές και τα μαρτύρια.
Επί ημέρες βασάνιζαν την αφοσιωμένη στον Ιησού Χριστό αγνή κόρη. Κατά τη διάρκεια της ημέρας υπέφερε τα απάνθρωπα βασανιστήρια και τη νύχτα την έκλειναν στη φυλακή χωρίς τροφή. Εκεί στο σκοτεινό κελλί αντιμετώπιζε με θάρρος τις επιθέσεις του σατανά, που επεδίωκε «ως λέων ωρυόμενος» να την εκφοβίσει. Αλλά είχε και την παρηγορία και την ενίσχυση του Τιμίου Σταυρού, που ακτινοβολούσε ουράνιο φως και ιαματική χάρη. Η Μάρτυς υπέφερε με γενναιότητα τους ραβδισμούς με αγκαθωτά ραβδιά, το ξέσχισμα του σώματός της με σιδερένια νύχια, το κρέμασμα στο ξύλο, τα καψίματα στις πλευρές και στο στήθος της με μεγάλες αναμμένες λαμπάδες, το βούτηγμα στο μεγάλο καζάνι και τόσα άλλα, που μετάτρεψαν το εφηβικό της σώμα σε μια αιμορροούσα πληγή.
Πλήθη ανθρώπων παρακολουθούσαν τα μαρτύριά της με ποικίλα αισθήματα. Πού εύρισκε τη δύναμη το δεκαπεντάχρονο αυτό κορίτσι να τα αντιμετωπίζει με τόση ηρεμία και καρτερία όλα αυτά και επί πλέον να ευχαριστεί το Θεό που την αξιώνει για την αγάπη Του να υποφέρει! Την απάντηση την πήραν την τελευταία ημέρα του μαρτυρίου της. Όταν την έφεραν από τη φυλακή και την έστησαν και πάλι μπροστά στον Έπαρχο, δεν πίστευαν στα μάτια τους. Μα είναι αυτή η ίδια που μέχρι την προηγούμενη ημέρα της ξέσχιζαν το πρόσωπό της και ολόκληρο το σώμα της; Πώς δεν βλέπουν ούτε ίχνη από τις πληγές της; Κατάπληκτοι ακούν σε λίγο με παρρησία να αποκαλύπτει στον ηγεμόνα το τι συνέβη. «Μάθε ότι ο αληθινός και μόνος Θεός, που θεραπεύει ψυχές και σώματα, με θεράπευσε». Και σαν επιβεβαίωση των λόγων της, φοβερός σεισμός έσεισε τον τόπο και ακούστηκε φωνή από τον ουρανό, που καλούσε τη μάρτυρα να απολαύσει τον στέφανον της αφθαρσίας στα ουράνια σκηνώματα. Το πλήθος συγκλονίστηκε απ' όσα έβλεπε και άκουγε και πίστεψαν στον Χριστό χιλιάδες, που τον ομολογούσαν ως Θεόν τους και διεκήρυτταν ότι ήταν και αυτοί έτοιμοι να θυσιαστούν για τον Χριστό.
Ο Έπαρχος πανικοβλήθηκε και πήρε την πιο απάνθρωπη απόφαση. Διέταξε τον στρατόν του να φονεύει χωρίς άλλη διαδικασία όποιον λέγει ότι πιστεύει τον Χριστό ως Θεό και δεν δέχεται να θυσιάζει στα είδωλα. Στον γενικό αυτό διωγμό, στην Επαρχία της Πισιδίας, μαρτύρησαν δέκα πέντε και πλέον χιλιάδες. Η Εκκλησία μας δέχθηκε το ειδικό αυτό Βάπτισμα του αίματός τους, τους κατέταξε στη χορεία των Αγίων Μαρτύρων και τους εορτάζει την 16ην Ιουλίου, παραμονή της εορτής της Αγίας Μαρίνας. Επί πλέον, ο Έπαρχος πρόσθεσε και ένα ακόμη κακούργημά του. Από φόβο μήπως αν παραταθεί η ζωή της Μαρίνας αυξηθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των χριστιανών, έδωσε διαταγή να αποκεφαλισθεί. Έτσι η Μεγαλομάρτυς παρέδωκε την ψυχή της στον Νυμφίον της Χριστόν, το δε μαρτυρικό πάναγνο σώμα της το ενταφίασαν κρυφά οι χριστιανοί με βαθειά ευλάβεια. Αργότερα τα ιερά Λείψανά της μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη και εφυλάσσοντο στον ναόν του Χριστού Παντεπόπτου μέχρι την κατάληψη της Πόλης από τους Σταυροφόρους.
Μπορεί αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί, ο σύγχρονος άνθρωπος να θεωρεί μύθευμα την ύπαρξη του διαβόλου ωστόσο αυτός όχι μόνο υπάρχει αλλά και δρα ποικιλοτρόπως στην σύγχρονη ανθρώπινη ζωή οδηγώντας τον άνθρωπο σε άσχημες καταστάσεις και πολλά προβλήματα τα οποία είναι αντιληπτά στην σημερινή δύσκολη και παραπαίουσα κοινωνία μας, όπως ψυχικές ασθένειες, ναρκωτικά, μαγεία, αστρολογία, μέντιουμ και πολλά άλλα ακόμη. Αυτά αγαπητοί μας όσον αφορά εις τον βίο και την πολιτεία της εορταζομένης Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνας. Νομίζουμε ότι ο βίος της και το φρόνημα αυτής μας διδάσκουν πάρα πολλά. Δεν χρειάζονται, από εμάς, ούτε σχόλια, ούτε αναλύσεις. Το μόνο που πρέπει να πούμε και να ομολογούμε για κάθε Άγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, είναι ότι όντως: «Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού». Καθώς επίσης: «Αγία του Θεού, Πρέσβευε Υπέρ Ημών των Αμαρτωλών». Ας απευθύνουμε την θερμή προσευχή μας, ας εναποθέσουμε την ελπίδα μας στην εορταζομένη Αγία Μαρίνα και να αναζωογονήσουμε την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη μας!
Η ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΧΡΟΝΗ ΚΟΡΗ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ!
Η Αγία Μαρίνα σε κάποιες αγιογραφίες εικονίζεται να κρατά τον Διάβολο από τα κέρατα, να τον εμπαίζει και να τον καταισχύνη. Αυτό φανερώνει ότι ο Διάβολος είναι ανίσχυρος, αφού μπορούν με την δύναμη του Χριστού να τον νικήσουν και να τον εξευτελίσουν άνθρωποι φαινομενικά αδύναμοι, καθώς και μικρά παιδιά. Ο φθονερός λοιπόν Διάβολος θέλησε να δοκιμάσει να κάμψει ο ίδιος την Αγία Μαρίνα. Έτσι λοιπόν πήρε ο ίδιος την μορφή μεγάλου και φοβερού δράκοντος (φιδιού) και πρόβαλε ξαφνικά μπροστά στη Μαρίνα. Από το στόμα του πετούσε φλόγες, ενώ τα αγριωπά μάτια του λαμπύριζαν απειλητικά και η γλώσσα του ήταν κατακόκκινη. Καθώς σερνόταν, σύρριξε εκνευριστικά και προκαλούσε τρόμο και σύγχυση, επιδιώκοντας να φοβίσει την μάρτυρα και να την αποσπάσει από την προσευχή της. Διαπιστώνοντας όμως ότι εκείνη η μακάρια καλλιπάρθενος δεν διέκοπτε την προσευχή της, κατευθύνθηκε εναντίον της και άνοιξε το στόμα του απειλητικά, δείχνοντας ότι θέλει να την καταπιεί. Και ναι μεν η μεγαλομάρτυς αρχικά έγινε έντρομη από το φόβο της, χωρίς καθυστέρηση όμως επικαλέστηκε το σωτήριο όνομα του Σωτήρος Χριστού. Και, ώ του θαύματος, ο δράκοντας διερράγη και έγινε άφαντος, η δε Μαρίνα χαίροντας έψαλε ύμνους και νικητήρια στον Θεό.
Ο Διάβολος στην συνέχεια μετασχηματίσθηκε σε άνθρωπο κατάμαυρο, με τρομερή και κακάσχημη εμφάνιση, σαν μαύρου σκυλιού. Η Μαρίνα όμως, στερεωμένη όσο ποτέ στην πίστη, τον άρπαξε από τα μαλλιά και μ’ ένα σφυρί πού ήταν κάπου εκεί ξεχασμένο, τον χτύπησε δυνατά στο κεφάλι και στη ράχη και τον ταπείνωσε εντελώς. Και ενώ η Μεγαλομάρτυς άρχισε και πάλι να προσεύχεται και να υμνεί τον Κύριο, ο διάβολος, σκοτεινός και άσχημος όρμησε εναντίον της και κραυγάζοντας την απειλούσε ότι θα την σκοτώσει αν δεν σταματούσε να προσεύχεται. Και η Αγία Μαρίνα, παίρνοντας από την προσευχή της νέο θάρρος και δύναμη κατά του μετασχηματισμένου σε άνθρωπο διαβόλου, τον άρπαξε από τα μαλλιά της κεφαλής του και τον μαστίγωσε. Για αυτό πλέον θεωρείται η Αγία Μαρίνα προστάτιδα κατά των διαμόνων, τους οποίους πολέμησε και κατατρόπωσε με την ζωή της και την πίστη της στο Χριστό! Έρχεται λοιπόν η Αγία Μαρίνα σήμερα να μας πει πως αν ο Διάβολος θέλει να μας πειράξει εμείς έχουμε το αυτεξούσιο της ελευθερίας, το μεγαλύτερο δώρο που έδωσε ο Θεός τον άνθρωπο. Η Αγία Μαρίνα μας λέει για να είμαστε μακριά από την αμαρτία πρέπει να είμαστε κοντά στο Χριστό, ο οποίος να είναι συνοδοιπόρος και να συνεργός στην ζωή μας. Ή θα είμαστε με το Χριστό ή αλλιώς θα μας ταράζει ο Διάβολος...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΑΓΙΟ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ!
