γράφει ο πρ. Νικόλαος Κατσηδήμας
Αγαπητοί μας φίλοι και Χριστιανοί, η σημερινή τέταρτη Κυριακή του Τριωδίου, είναι η τελευταία Κυριακή, πριν από την έναρξη της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, γνωστή και ως (Κυριακή της Τυροφάγου). Διότι η Ορθόδοξη Εκκλησία, επιτρέπει στους πιστούς, την κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων, αυγών, ψαριών και ελαιολάδου, απαγορεύει όμως την ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑ.
Στους Ναούς μας διαβάζεται, κατά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, η περικοπή του Ευαγγελίου του Ματθαίου (κεφ. στ', 14-21), που αναφέρεται στην αξία της Συγχώρεσης και της Νηστείας. Το δε απόγευμα της ίδιας ημέρας, ψάλλεται ο πρώτος Κατανυκτικός (Εσπερινός της Συγγνώμης), κατά τον οποίο Ιερείς και πιστοί αλληλοασπάζονται, ζητώντας "συγχώρεση", ο ένας από τον άλλον, εν όψει της επερχόμενης Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, η οποία είναι μικρογραφία ολόκληρου του ανθρώπινου βίου. (Μπορείτε να δείτε περισσότερα για τον Εσπερινό της Συγγνώμης, σε προηγούμενη ανάρτησή μας).
Η Κυριακή της Τυρινής ως γνωστόν, είναι αφιερωμένη στην εκδίωξη των Πρωτοπλάστων από τον Παράδεισο της τρυφής. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το Θεό, ως το τελειότερο και εκλεκτότερο δημιούργημα του Θεού, ως «εικόνα και καθ’ ομοίωσις» αυτού ( Γέν.1,26). Πλάστηκε να ζει αιώνια μέσα στη χάρη και τις ευλογίες του Θεού, ατέρμονο βίο άπαυτης ευδαιμονίας. Αυτή την σημασία έχει η Βιβλική διήγηση περί του Κήπου της Εδέμ (Γεν. 2ο κεφ.). Ο άνθρωπος έκαμε κακή χρήση της ελεύθερης βούλησής του και προτίμησε το κακό. Ο αρχέκακος διάβολος τον παρέσυρε στην πτώση και την καταστροφή. Αυτό του στέρησε τον Παράδεισο, δηλαδή την αέναη και ζωοποιό παρουσία του Θεού και την κοινωνία των ακένωτων ευλογιών Του.
Μέγα χάσμα ανοίχτηκε ανάμεσά τους (Εφ.2,13). Η Αγία Γραφή αναφέρει συμβολικά πως οι Πρωτόπλαστοι διώχτηκαν από τον κήπο της Εδέμ και δύο αγγελικά όντα τάχθηκαν να φυλάγουν με πύρινες ρομφαίες την πύλη του, για να μην μπορούν να την παραβιάσουν αυτοί. Το ατέλειωτο δράμα του ανθρωπίνου γένους άρχισε! Ο Αδάμ και η Εύα τότε κάθισαν απέναντι από τον κήπο της τρυφής και θρηνούσαν για το κακό που τους βρήκε. Αναλογίζονταν την πρότερη ευδαιμονία τους, την σύγκριναν με την τωρινή δυστυχία τους, προέβλεπαν το μέλλον ζοφερό και για αυτό έκλαιγαν γοερά.
Τα καυτά τους δάκρυα πότιζαν την άνυδρη γη και οι σπαραχτικές κραυγές τους έσπαζαν την ηρεμία της έξω του παραδείσου ερήμου.
Όμως δυστυχώς ο θρήνος των Πρωτοπλάστων δεν ήταν αποτέλεσμα μεταμέλειας για την ανυπακοή και την ανταρσία τους κατά του Θεού. Δεν ήταν πράξη Μετάνοιας και αίτημα Συγνώμης προς το Θεό, αλλά ωφελιμιστικός σπαραγμός. Δεν θρηνούσαν για την χαμένη αθωότητα και αγιότητα, αλλά για τη χαμένη υλική ευμάρεια του Παραδείσου. Ούτε ένας λόγος Μετάνοιας δεν ακούστηκε από τα χείλη τους! Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λένε πως αν εκείνη την τραγική στιγμή οι προπάτορές μας μετανοούσαν ειλικρινά και ζητούσαν ταπεινά συγνώμη από τον απόλυτα φιλάνθρωπο Θεόν, θα είχαν αποκατασταθεί στην πρότερη της πτώσεως κατάστασή τους. Η ενθύμηση του αδαμιαίου θρήνου την σημερινή ημέρα υπήρξε επιβεβλημένη από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Από την επόμενη ημέρα πλέον αρχίζει η αυστηρή νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ο σκληρός αγώνας κατά των ψυχοκτόνων παθών μας.
Οι Προπάτορές μας αποτελούν πολύ καλό παράδειγμα συνετισμού μας. Η λαιμαργία τους, να φάνε από τον καρπό του απαγορευμένου δένδρου της Εδέμ, τους οδήγησε στην απώλεια. Η πολύμορφη νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστης, η δική μας και η άσκηση των αρετών, μας φέρνει στην ουρανοδρόμο πορεία για να συναντήσουμε ξανά το Θεό.Ο θρήνος ο δικός μας δεν είναι και δεν θα πρέπει να είναι ωφελιμιστικός, όπως των Πρωτοπλάστων, αλλά οντολογική συντριβή και μετάνοια για την αμαρτωλότητά μας. Είναι το μόνο αντίδοτο για την ύβρη μας απέναντι στο Θεό και ο μόνος τρόπος της σωτηρίας μας!
Οι Τρεις Πυλώνες της Μετανοίας και της Σωτηρίας μας!
1) Η Συγχώρεση: Το Ευαγγέλιο της ημέρας είναι σαφές: «Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο Πατήρ υμών ο Ουράνιος». Χωρίς τη Συγχώρεση, η Νηστεία είναι απλή δίαιτα και η Προσευχή κενός ήχος. Η Συγχώρεση, είναι το «Διαβατήριο», για να διαβούμε το κατώφλι της Μεγάλης Εβδομάδας.
2) Η Νηστεία των Παθών: Καλούμαστε να απέχουμε από τροφές, αλλά κυρίως να νηστέψουμε από την Κατάκριση, τον Θυμό και την Πλεονεξία. Η αληθινή Νηστεία είναι η απελευθέρωση της Ψυχής, από την τυραννία των αναγκών του σώματος, ώστε το πνεύμα να μπορεί να αναπνεύσει.
3) Ο Κρυπτός Άνθρωπος: Η πνευματική ζωή δεν είναι θέατρο. «Μη γίνεσθε ώσπερ οι υποκριταί σκυθρωποί». Ο αγώνας μας είναι μυστικός, ανάμεσα σε εμάς και τον Θεό. Η χαρμολύπη της Σαρακοστής είναι αυτό ακριβώς: η θλίψη για τα λάθη μας, λουσμένη όμως από το φως της προσμονής της Αναστάσεως. Το Στάδιο των αρετών έχει ανοίξει, όσοι θέλετε να αγωνιστείτε, εισέλθετε... Ας εισέλθουμε, λοιπόν, όχι με φόβο, αλλά με το φιλότιμο του οδοιπόρου, που γνωρίζει ότι κάθε μέρα που περνά, τον φέρνει πιο κοντά στο Πάσχα, στην αληθινή μας Πατρίδα. Τον Παράδεισο!
Αγαπητοί μας η Εδέμ βρίσκεται δίπλα μας κλεισμένη. Ο φιλάνθρωπος Θεός μας έδωσε το κλειδί να ανοίξουμε την θύρα και να εισέλθουμε, το οποίο είναι η ειλικρινής Μετάνοιά μας. Ας είναι ζωντανό παράδειγμά μας και τώρα μάλιστα που βαδίζουμε στην Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, προκειμένου να προετοιμασθούμε ψυχοσωματικά, για τα Άγια και Ζωοποιά Πάθη του Κυρίου μας!
ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΑΣ ΚΑΛΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!
