…Τη επαύριον όχλος πολύς ο ελθών εις την εορτήν, ακούσαντες ότι έρχεται ο Ιησούς εις Ιεροσόλυμα, έλαβαν τα βάια των φοινίκων, και εξήλθον εις απάντησιν αυτώ και έκραζον,
‘’Ωσσανά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου’’.
Βασιλεύς του Ισραήλ. Ευρών δε ο Ιησούς ονάριον, εκάθισεν επ’ αυτό, καθώς έστι γεγραμμένον. ’’Μη φοβού, θύγατερ Σιών, ιδού ο Βασιλεύς σου έρχεται, καθήμενος επί πώλον όνου’’.
Στην Βαϊοφόρο εικόνα, που προσκυνούμε την Κυριακή των Βαΐων βλέπουμε τον Χριστό να εικονίζεται επάνω σε ’’υιόν υποζυγίου’’ και να πορεύεται επάνω στα βάϊα.
Τα πλήθη του λαού, καθώς ιστορούν οι Ιεροί Ευαγγελιστές, ’’εξήλθον εις απάντησιν αυτώ.’’ Η έξοδος αυτή του λαού μαρτυρεί την αγάπη και τον ενθουσιασμό καθώς και τον αυθορμητισμό των αισθημάτων προς τον ερχόμενο Μεσσία.
Όπως τότε, έτσι και σήμερα ο Θεάνθρωπος Κύριος θα οδεύσει και πάλι μυστικά τον δρόμο της θυσίας. Παρών σε κάθε εποχή ο Χριστός προσφέρεται και θυσιάζεται ‘’δι’ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν.’’ Κάθε Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί μια μυστική επανάληψη του Θείου Πάθους! Τότε ο λαός γεμάτος ενθουσιασμό έσπευσε να τον υποδεχτεί. Εμείς τι αφήνουμε για να τον υποδεχτούμε και τι θυσιάζουμε για να εκφράσουμε την αγάπη μας, την ευγνωμοσύνη μας για την Σταυρική Θυσία που πρόσφερε για χάρη μας;
Το δικό μας ’’ωσσανά’’ ας είναι οι χριστιανικές μας αρετές, οι ενάρετες πράξεις μας. Υποδεχόμαστε τον Κύριο ’’κλάδους αρετών και ημείς, ως οι παίδες, νυν προσφέροντες Χριστώ.’’
Η πορεία μας φθάνει στην Εβδομάδα των Παθών. Οι ημέρες που έρχονται είναι Άγιες και Μεγάλες και μας υπενθυμίζουν την εσχατολογική σημασία του Πάσχα. Πάσχα σημαίνει το τέλος του κόσμου. Πάσχα σημαίνει το πέρασμα στην αιώνια Βασιλεία του Θεού!
Τα γεγονότα που θα ακολουθήσουν την Μεγάλη Εβδομάδα, δεν αποτελούν μια απλή ανάμνηση. Γ ί ν ο ν τ α ι !
‘’Τα Πάθη τα Σεπτά η παρούσα ημέρα, ως φώτα σωστικά ανατέλλει τω κόσμω.’’
Από το εσπέρας της Κυριακής των Βαΐων εισερχόμεθα στον λειτουργικό χρόνο της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας. ’’Ιδού ο Νυμφίος έρχεται…’’
Πιστεύουμε στην Ανάσταση και προσδοκούμε την Ανάσταση. Γνωρίζουμε ότι ο θάνατος του Χριστού εκμηδένισε την δύναμη του θανάτου. Χαιρόμαστε και ελπίζουμε μαζί με ολόκληρη την ανθρωπότητα που ζει το κακό, την απόγνωση, την απελπισία.
Π ρ ο σ δ ο κ ο ύ μ ε !
Ο Χριστός έρχεται στην καρδιά μας για να μας αναστήσει!
Ο Χριστός είναι η αγάπη! Η αγάπη Εκείνου που δημιουργεί εκ του μηδενός ανθρώπινες υπάρξεις, κατά την εικόνα Του. Αυτή η οδυνώμενη αγάπη του Θεού περνά από τον Σταυρό και τον θάνατον Του και μεταμορφώνεται σε δ ύ ν α μ η και Α ν ά σ τα α σ η!
‘’η πάντων χαρά, Χριστός η αλήθεια, το φώς και η ζωή, του κόσμου η Ανάστασις…[κοντάκιον της εορτής].
Ιδού αναβαίνομεν…
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος Ρ.Σ. Ιεράς Μητροπόλεως Ηλείας
