Έφυγε από την Κάλυμνο και "άνοιξε" πορεία μέσα στην μουσική ακολουθώντας μια δική του "ιδιόμορφη" πορεία, κυρίως μέσα στον "μυστήριο" χώρο του retro. Όπως δηλώνει ο ίδιος η μουσική των περασμένων δεκαετιών, κυρίως η αμερικάνικη του 50', που είναι αυτή που τον εκφράζει περισσότερο, ενώ κινείται στις μουσικές "εποχές" ανάμεσα στο 20' και το 60'.
Διαβάζοντας μια πρόσφατη συνέντευξή του Γιώργου Ζερβού στην σελίδα " Andro.gr", σκεφτήκαμε πως τον έχουμε "αδικήσει" και πως είναι καιρός να του αφιερώσουμε "δυο αράδες", για να μάθουμε κι εμείς εδώ την πορεία ενός δικού μας παιδιού, που πορεύεται στην "άγρια πιάτσα" του θεάματος και τα καταφέρνει ... μια χαρά!
Με μουσική αφετηρία τους Led Zeppelin, τον Frank Zappa και τα blues βέβαια, αλλά με μια ιδιαίτερη αδυναμία στην παραδοσιακή μουσική της Καλύμνου και κυρίως στην τσαμπούνα, έχει διαμορφώσει το δικό του στυλ και πορεύεται ψάχνοντας ανάμεσα στον Hendrix, τον JJ Cale, τον Jack White και το rock and roll αλλά χωρίς να μένει προσκολλημένος κάπου. Σαν την πλέον καθοριστική στιγμή του, θεωρεί την συνεργασία του με Adam Levy, έναν εκπληκτικός μουσικός, κιθαρίστας και συνθέτης, γνωστός από τις συνεργασίες του με κορυφαία ονόματα της παγκόσμιας δισκογραφίας.
Τον έχουμε ζήσει από κοντά σε εμφανίσεις που έκανε στο νησί, μαζί με την Πένυ Μπαλτατζή και το swing / jazz συγκρότημά τους Penny and the Swinging Cats. Είχαμε την τύχη να μας τον "συστήσει" μουσικά ο σύλλογος "Το Αμόνι" και να γνωρίσουμε από κοντά την "ιδιαίτερη" αυτή μουσική και το στυλ του κυρίως του swing, άγνωστο στους πιο πολλούς από εμάς, μια μουσική από την μακρινή, αλλά και τόσο πανομοιότυπη με τις μέρες που ζούμε, εποχή του παγκόσμιου οικονομικού κραχ της δεκαετίας του 30'.
Ακολουθεί η συνέντευξη στην