Η λαμπρότερη γιορτή της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι αυτή της Κοιμήσεώς Της. Η γιορτή αυτή στην πατρίδα μας, χαρακτηρίζεται ως "Πάσχα του καλοκαιριού", ενδεικτικό της ευλάβειας και της τιμής των πιστών, προς το πρόσωπο της αγιωτάτης Θεοτόκου.
Ποιος άνθρωπος τιμήθηκε και υψώθηκε τόσο πολύ από τον Θεό, αλλά και υμνολογείται από τους ανθρώπους τόσο, όσο η ταπεινή και αγνή κόρη της Ναζαρέτ;

Κανένας άνθρωπος. Μόνον Αυτή! Μοναδική εκπρόσωπος του ανθρωπίνου γένους. Αυτή η Μοναδική, που κατέστησε τον εαυτόν Της, άξιο της ειδικής ενέργειας του Αγίου Πνεύματος. Απέβη το εκλεκτό σκεύος του Τριαδικού Θεού. Συνέδεσε άρρηκτα το άγιο όνομά Της με το πανάγιο όνομα του Υιού του Θεού. Αναδείχτηκε η Τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξοτέρα των Σεραφείμ. Η Υψηλοτέρα των Ουρανών και καθαρωτέρα λαμπηδόνων ηλιακών. Αξιώθηκε να βαστάσει "τον βαστάζοντα πάντα", να γαλουχήσει "τον εκτρέφοντα την Οικουμένην άπασαν", να λικνίσει "τον επιβλέποντα επί την γην, και ποιούντα αυτήν τρέμειν". Έγινε, και υπάρχει η Μητέρα του Θεού, αλλά και η Μητέρα όλων των ανθρώπων.
Στο πέρασμα των αιώνων, μυριάδες πιστών, γονάτισαν και γονατίζουν με σεβασμό στη Σεπτή εικόνα Της. Αναρίθμητοι ναοί, μεγαλοπρεπείς, επιβλητικοί αλλά και μικροί και απέριττοι, και ταπεινά ερημοκλήσια, έχουν αναγερθεί στο όνομα της Παναγίας. Αναρίθμητο πλήθος οι προσκυνητές που καταφεύγουν σ΄ Αυτήν, τη μητέρα της ζωής. Σε ώρες ευγνωμοσύνης, για τη Μητρική Της αγάπη, σε στιγμές θλίψεως, ανάγκης, ασθένειας, στεναχώριας από το στόμα του πάσχοντος, από το προσκεφάλι του αρρώστου, από την καρδιά της πονεμένης μάνας, όπου ο πόνος χτυπά και η θλίψη πληγώνει, όπου ο κίνδυνος παραμονεύει και οι δυσκολίες της ζωής συσσωρεύονται, ακούγεται η αυθόρμητη και καρδιακή επίκληση: "Παναγία μου βοήθησέ μας".
Και οι περισσότερο από όλους τους Αγίους αγιασμένη, η Κεχαριτωμένη Μαρία, η Ενάρετη μεταξύ των γυναικών, η Πλατυτέρα των ουρανών, η Πάναγνη μητέρα του Θεού, μας βοηθά όλους. ακούει τις δεήσεις μας και μεσιτεύει προς τον Υιόν Της, η Υπεράγαθος Δέσποινα, υπέρ ελέους και θείας βοηθείας προς τους ανθρώπους.
Άδηλη, αλλά ένδοξος η Κοίμηση της Ζωαρχικής μητέρας του Κυρίου, υπερβαίνει την έννοια του θανάτου και ονομάζεται "Κοίμησης" και "Θεία μετάσταση" και "εκδημία" και "ενδημία" προς τον Κύριο, αφού αυτός ο ίδιος ο Υιός Της και Σωτήρας μας ήρθε και "υπηρετεί με δεσποτικές παλάμες" την Παναγία και Θεηκωτάτη Μητέρα και υποδέχεται την ιερή ψυχή, συνοδευόμενος από όλους τους αγγέλους και τους αγίους την αναφέρει έως αυτού του βασιλικού θρόνου Του, στα επουράνια Άγια των Αγίων.
Αν ο Δεσπότης Κύριος, απέδωσε τόση τιμή στην αγία μητέρα Του, εμείς πώς είναι δυνατόν, να μην Της ψάλομε με σεβασμό, ευγνωμοσύνη και ευλάβεια, τη βασίλισσα του κόσμου, που είναι η ελπίδα, η προστάτις, η παρηγορήτρια και οδηγός μας;
Εν τη γεννήσει, την παρθενία εφύλαξας, εν τη κοιμήσει, τον κόσμον, ου κατέλιπες Θεοτόκε, μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείες ταις σαις λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

Μαρία Δημητρακοπούλου

Δημοσιογράφος