Το 2021 για μας ήταν η χρονιά που άλλαξε η ζωή μας για πάντα. Ήταν η χρονιά που "έφυγε" ο Πάνος Δημητρακόπουλος, "πατέρας" του IliaPress αλλά και σύζυγος και πατέρας μιας ευτυχισμένης οικογένειας. Ευτυχίας πους σκόρπιζε ο ίδιος σε κάθε στιγμή της ζωής του.

Στη θέση της ευτυχίας ήρθαν η θλίψη, ο πόνος, το κενό. Κοιτάζοντας τον κόσμο γύρω μας, από διαφορετική σκοπιά φέτος, αλλά πάντα συναισθανόμενοι τον πόνο του συνανθρώπου μας, είδαμε κι άλλες οικογένειες βυθισμένες στη θλίψη, τον πόνο, χαμένες στα δυσαναπλήρωτα κενά.
Μαζί με τον Πάνο μας, "έφυγαν" πολλοί συνάνθρωποί μας. Από διάφορες αιτίες. Το ίδιο επώδυνες και κοφτερές σαν μαχαίρι.
Όσοι μείναμε πίσω, πιαστήκαμε όλοι μια ανθρώπινη αλυσίδα, χέρι-χέρι, και χάθηκαν τα σύνορα του ατομικού πόνου. Γίναμε όλοι ένα. Ένας πόνος, μια θλίψη, ένα πένθος. Αλλά καμιά απελπισία. Η Πρόνοια του Θεού έγινε η δύναμή μας. Η αλυσίδα μας έγινε μια στεγανή αγκαλιά από τη δική Του Αγάπη. Μπορεί τα δάκρυα να αργήσουν να στεγνώσουν, αλλά η δύναμη της Αγάπης Του και η διαρκής μνήμη και "παρουσία" των δικών μας ανθρώπων μας δείχνουν το δρόμο να συνεχίσουμε.
Γύρω μας, όμως, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν περπατάνε στο ίδιο πονεμένο μονοπάτι αλλά ξέρουν να δίνουν. Στέκονται κι αυτοί δίπλα στην αλυσίδα, δίπλα σε όλους εμάς που πονάμε.
Μπορεί η ανθρωπότητα να δοκιμάζεται σκληρά δυο χρόνια τώρα, τα στοιχεία της ανθρωπιάς, όμως, και η αλληλεγγύη, όχι μόνο δεν αφανίστηκαν από τη λαίλαπα της πανδημίας αλλά φούντωσαν και πλημμύρισαν.
Δεν φοβόμαστε να κοιτάξουμε γύρω μας! Γύρω μας υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς. Γύρω μας η αγκαλιά σφίγγει από Ανθρώπους με δυνατά αισθήματα. Κανείς δεν είναι μόνος του.
Όλοι μαζί θα πολεμήσουμε και φέτος. Σαν μια γροθιά!
Καλή Χρονιά!
IliaPress