Είναι η γιορτή σου σήμερα. Και είσαι Ουρανοπολίτης. Είναι η δεύτερη γιορτή σου ως Ουρανοπολίτης.
Σκόρπιες σκέψεις κάνω…

Αλλά πώς να χωρέσουν οι λέξεις τόσα χρόνια αγάπης, στοργής, σεβασμού…

Γλυκέ μου μπαμπά, ακουμπούσαμε πάνω σου, η Δήμητρα, η μαμά, εγώ… Τα έλυνες όλα με γλυκύτητα και πραότητα, όπως με γλυκύτητα και πραότητα βάδισες και τις τελευταίες σου εκείνες μέρες εδώ, στη γη. Και έφτασες στην ευλογημένη εκείνη νύχτα, στις 7 Απριλίου του 2021 όταν το ρολόι έδειχνε 11, παραδομένος στο θέλημα και στα χέρια του Θεού, αφού μας είχες αφήσει την ευχή σου, έφυγες για το αιώνιο ταξίδι σου.

Λίγο καιρό μετά από το φευγιό σου, όταν καταχειροκροτήθηκες μετά θάνατον για το ήθος σου και την προσφορά σου, ξέρω τι έκανες. Κοκκίνισες από ταπεινότητα και έσκυψες το κεφάλι. Όπως ακριβώς είχες κάνει στο γραφείο της γιατρού, τότε τον Οκτώβριο του 2020. "Μας έχουν κάνει εντύπωση το ήθος σας και ο χαρακτήρας σας κύριε Δημητρακόπουλε", είπε. Και εσύ δεν απάντησες. Κοκκίνισες από ταπεινότητα και έσκυψες το κεφάλι. Και όπως τότε, κάθε φορά που το προσωπικό της κλινικής σηκωνόταν όρθιο να σε χαιρετήσει, όταν έφευγες μετά από κάθε χημειοθεραπεία.

Μόνο από ταπεινότητα έσκυβες το κεφάλι. Ποτέ από δειλία. Γενναίος και ανδρείος ήσουν σε όλη σου τη ζωή. Γενναίος και ανδρείος όταν σου ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των εξετάσεών σου: "Κακοήθεια". Γενναίος και ανδρείος και τους 10 μήνες που πάλεψες, με το βλέμμα προσηλωμένο στον Θεό.

Γλυκέ μου μπαμπά, Ουρανοπολίτη μπαμπά,

Αιωνία σου η μνήμη!

Έφη