"…είναι η ίδια η ζωή."
Τα μάτια της τρέχουν μια στο πόστερ της τάξης που γράφουν την παιδαγωγική άποψη του Τζον Ντιούι, του μεγάλου παιδαγωγού, μια στη συμμαθήτριά της.
Η συμμαθήτριά της την κοιτάζει με απορία. "Τόσα χρόνια, δεν το είχες προσέξει;"
"Ναι! Το είχα, αλλά δε σου λέει τίποτα αυτή φράση;"
";;;"
"Είναι αυτό που έκανες σήμερα!" Και ξεδιπλώνει μια πρωινή σκηνή στην αυλή του σχολείου τους.
" Την ώρα που η Ε. έτρωγε, και πήγαν να της πάρουν το φαγητό και να τη χτυπήσουν… Τι έκανες; Τη βοήθησες! Τη συμβούλεψες τι να κάνει! Την εκπαίδευσες πώς να αντιμετωπίζει το μπούλινγκ!"
Δεν προλαβαίνει να της απαντήσει, μπαίνουν άλλοι δύο συμμαθητές τους. Αρχίζει μεταξύ τους μια κουβέντα για την εκπαίδευση.
Ακούω έκπληκτη διαπιστώσεις από 13χρονα παιδιά! Έχουν συνειδητοποιήσει την έννοια της εκπαίδευσης, τη βιώνουν! Τα 13χρονα παιδιά! Τα μικρά αυτά ανθρωπάκια!
" Και η ίδια η τάξη είναι εκπαίδευση!" λέει ο Ν. Με κοιτάει, ζητώντας την επιβεβαίωση. Τι να επιβεβαιώσω; Απλά θαυμάζω παγιωμένες απόψεις…
"Πώς το βλέπεις;" τον ρωτάω.
"Δεν είμαστε όλοι από τα ίδια περιβάλλοντα, δεν είμαστε το ίδιο καλοί μαθητές…"
Και ενώ πάω να του εξηγήσω ότι δεν κατηγοριοποιούνται οι μαθητές σε καλούς και κακούς….
"…δεν είμαστε ίδιοι χαρακτήρες!" τον διακόπτει η Α. "…Κι έτσι εκπαιδευόμαστε να συνυπάρχουμε, να σεβόμαστε, να συνεργαζόμαστε!"
…Το μάθημα σιγά - σιγά αρχίζει. Αλλά η εκπαίδευσή μου συνεχίζεται…
Ενώ είναι σκυμμένη στο βιβλίο της, ανασηκώνεται. " Και όταν δυσκολεύομαι να αφομοιώσω; " λέει με θάρρος σαν να δηλώνει δυνατά έναν φόβο που φωλιάζει μέσα της καιρό…
Καταλαβαίνοντας ότι συνεχίζεται η κουβέντα για την εκπαίδευση, μένω σιωπηλή, δίνοντας χρόνο στα άλλα παιδιά να απαντήσουν.
"Τότε οι καθηγητές μας θα σου μάθουν κόλπα να το κάνεις! Ε, κυρία;" της απαντάει ο Γ.
"…Και δεν θα σταματήσεις μες στην τάξη. Η ζωή σου δεν τελειώνει μες στους τοίχους του σχολείου! Αφομοιώνεις τα καθημερινά σου πράγματα και πώς να τα αντιμετωπίσεις."
"Κυρία, δεν έχουμε πει ότι η τάξη είναι μικρογραφία της κοινωνίας;" λέει ο Ν.
"Άρα εκπαιδευόμαστε να λύνουμε προβλήματα, να ελέγχουμε καταστάσεις, να βοηθάμε συνανθρώπους!"
Το μόνο που σκέφτομαι πια κοιτώντας τα είναι: " Κάθε φορά μες στην τάξη η ίδια ελπιδοφόρα διαπίστωση! Μη μένουμε στον στερεότυπο ρόλο του δασκάλου… Δεν εκπαιδεύει μόνο… Εκπαιδεύεται ασταμάτητα… Από ποιους; Μα από τα ίδια τα παιδιά…
Ναι, η εκπαίδευση είναι η ίδια η ζωή…"
Έφη Δημητρακοπούλου
καθηγήτρια Αγγλικών
