…Ενεκεν τούτου καταλείψει άνθρωπος τον πατέρα αυτού και την μητέρα και προσκολληθήσεται προς την γυναίκα αυτού, και έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν.
Πορευόμενοι προς το μυστήριο του γάμου ο άνδρας και η γυναίκα φαίνονται ερωτευμένοι, αλλά όχι αγαπημένοι. Είναι εύκολο να ερωτεύεσαι αλλά πολύ δύσκολο να αγαπάς. Αν ο έρωτας επιδιώκεται ως ηδονή, η αγάπη πραγματοποιείται ως οδύνη.' 'Άλλο να είσαι ερωτευμένος κι άλλο να αγαπάς''. Μπορείς να ερωτευθείς μια γυναίκα, ακόμα και μισώντας την. Ετσι όμως διαπράττεται το μεγάλο έγκλημα του χωρισμού αγάπης και έρωτα. Ο έρωτας καταντά στις πιο πολλές φορές πάθος και μάλιστα εγκληματικό. Η αγάπη είναι ένας πόθος, όμοιος με τον πόνο. Υποφέρουμε τα πάντα για να μην υποφέρει ο άλλος. Αυτή είναι η αγάπη που καθιστά πάντοτε την παρουσία του άλλου ελκυστική και επιθυμητή και όχι αναγκαστική και ενοχλητική, δίνοντας στον έρωτα το πραγματικό νόημά του.
Ο άλλος δεν είναι η κόλαση, αλλά ο παράδεισός μου.
'Γίνεσθε μιμηταί Θεού και περιπατείτε εν αγάπη', γράφει ο ιερός Παύλος,και συνεχίζει: "Οι άνδρες αγαπάτε τας γυναίκας εαυτών καθώς ο Χριστός ηγάπησε την Εκκλησίαν και εαυτόν παρέδωκεν υπέρ αυτής… Ούτως οφείλουσιν οι άνδρες αγαπάν τας εαυτών γυναίκας ως τα εαυτών σώματα. Ο αγαπών την εαυτού γυναίκα εαυτόν αγαπά… Οι καθ' ένα έκαστος την εαυτού γυναίκα, ούτως
αγαπάτω ως εαυτόν, η δε γυνή ίνα φοβήται τον άνδρα, υποτασσόμενη τω ιδίω ανδρί εν παντί…"
Ο Παύλος ουδόλως εννοεί ή ορίζει μια γενική και αόριστη αρχή υποταγής της κάθε γυναίκας στον κάθε άνδρα, αλλά εξαίρει και υπερασπίζεται την τέλεια αφοσίωση και αυτοθυσία της συζύγου γυναίκας, στον σύζυγο άνδρα της, όπου η προτεραιότητα του φύλου, έχει αντικατασταθεί από την μοναδικότητα της αγάπης!
Ο Άνδρας αγαπά την γυναίκα του, με τη θυσία του εαυτού του. Η αγάπη δεν είναι ποτέ εξουσία ή κυριαρχία επί του άλλου. Δεν είναι μια ανεξέλεγκτη απαίτηση που δόθηκε τάχα μόνον στους άνδρες, μια μόνιμη διεκδίκηση των πάντων για τον εαυτόν τους. Πόσο άσοφα έχουμε διαστρέψει τα πράγματα, όταν στην κοινωνική μας παράδοση, απαιτούμαι μονομερώς την θυσία των γυναικών,
χάριν των ανδρών ''αφεντάδων''! Στην παράδοση της Εκκλησίας ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Προηγείται η θυσία των ανδρών, χάριν των γυναικών, αυτών των σιωπηλών μαρτύρων της αγάπης!
Κανένας από τους συζύγους δεν είναι πάνω και έξω από τον άλλον, όταν και τους δύο τους έχει ενώσει το ίδιο μέγεθος της αγάπης, στην μυστηριακή βίωση της.
Είναι θαυμάσιο να γνωρίζουμε και να πιστεύουμε ότι ο Θεός παρέδωσε τον γάμο στους ανθρώπους!
Είναι ένα έργο φιλανθρωπίας, ιδιαίτερης φροντίδας του Θεού, για τον άνδρα και την γυναίκα, μια πραγματική αποκάλυψη του μυστηρίου της ανθρώπινης υπάρξεως, που φαίνεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την αγάπη ομού και την ομορφιά!
Μαρία Δημητρακοπούλου
Δημοσιογράφος
