Διερωτηθήκαμε άραγε ,τι σημαίνει η ευχή μας ‘’Καλά Χριστούγεννα;’’
Προσεγγίζουμε στο ολόφωτο και λυτρωτικό μυστήριο της;
Επιθυμούμε να βηματίσουμε πέρα από τα εφιαλτικά ’’τείχη’’ του εξαγριωμένου σήμερα, που μας αφαιρούν το δικαίωμα να γνωρίσουμε και να ζήσουμε το άνθισμα της παρουσίας του Χριστού στην εποχή μας; Κατανοούμε το νόημα της ευχής; Λαχταράμε  να έρθει, να γεννηθεί ο Χριστός ,ο Σαρκωμένος Θεός, στην χλιαρή καρδιά μας;

Ή έχουμε υποταχθεί άκριτα και άγονα πνευματικά, στη  ‘’συνήθεια’’ των ημερών και ‘’άχρωμα’’ περιμένουμε το όντως μεγάλο γεγονός της Σαρκώσεως του Θεού μας; Ρηχά και από υποχρέωση ευχόμαστε, ή  αισθανόμαστε τη μεγάλη ανάγκη να σαρκωθεί ο Θεός μέσα μας;

Και όμως! Επιμένουμε να ευχόμαστε!
Αφού επιμένουμε, ας προσδοκούμε και την αληθινή ’’γέννηση’’ μέσα στην κρύα αγκαλιά της αδικίας και του πόνου, της αφιλίας ,του ατομισμού, της μοναξιάς. Η κοινωνία μας έντρομη λειτουργεί μέσα στο πυρωμένο μολύβι του ρατσισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ζητιανεύει την αγάπη και τη χαρά στα μεγάλα και εκρηκτικά ‘‘σούπερ μάρκετ’’ της αφροσύνης, του εγωισμού, της αδικίας, πρακτορεύει την ελευθερία και την αγιότητα με την ιδιόμορφη λογική του ‘’χρηματιστηρίου’’ και προσωπικού βολέματος. Προβάλει την δύναμη των αξιών στη ζωή, κάτω από την παγωμένη ανατριχίλα της ζωής δίχως αξία.

Και ενώ εμείς οι άνθρωποι θα επιμένουμε στις ευχές μας για ‘’καλά Χριστούγεννα’’,  ο Θεάνθρωπος ’’πάλιν και πολλάκις’’ θα σπρώχνει το πέπλο της οδύνης των ανθρώπων, θα ‘’κλείνει ουρανούς’’ και θα κατέρχεται  από τα ουράνια δώματα για να γεννηθεί. Παίρνει ‘’μορφήν δούλου’’, όχι για να τον ‘’υπηρετήσουν’’, αλλά για να ‘’υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή Του.’’’
Η εκ της Παρθένου Μαρίας, κατά σάρκα γέννηση του Ιησού Χριστού, αποτελεί θαύμα μοναδικό και ανεπανάληπτο. Είναι το ασύλληπτο  Μυστήριο της Θείας Αγάπης, ενώπιον του οποίου κάθε αγνή ψυχή με δέος μεγάλο σιγοψάλλει: ’’Μυστήριον ξένον  ορώ και παράδοξον, ο αχώρητος παντί πως εχωρήθη εν γαστρί,ο εν κόλποις του Πατρός πως εν αγκάλαις της Μητρός;’’

Στη φάτνη των αλόγων ζώων γέννησε η Παναγία Παρθένος τον Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου, τον Βασιλέα των βασιλευόντων, τον Κύριο των κυρίων. Μοναδικά τα πρόσωπα που υπηρέτησαν το θαύμα, μοναδικές όμως και οι συνθήκες!
Π ο τ έ    και   κ α ν έ ν α ς   άνθρωπος, δεν γεννήθηκε με τόσο ταπεινές συνθήκες, όπως ο Χριστός. Η ταπεινή και αγνή κόρη της Βηθλεέμ, η Υπεραγία Θεοτόκος, η Βασίλισσα του κόσμου, από τα αγνά αίματα Της γέννησε ’’τον άναρχον’’, τον ‘’έχοντα  θρόνον τον ουρανόν και υποπόδιον την γήν’’. Αργότερα γαλούχησε ’’τον επιβλέποντα επί την γήν και ποιούντα αυτήν τρέμειν.’’ Και ανάθρεψε ως άνθρωπο τον Κύριον της δόξης.

Οι Άγγελοι στον ουρανό ύμνησαν με φωνή μεγάλη τον Κύριο ’’ότε εγεννήθησαν άστρα’’, ουδέποτε όμως άλλοτε είχαν να επιτελέσουν πλέον χαρμόσυνο έργο, από το να αναπέμπουν ύμνους  στο Θεό, διότι ο Υιός Του γεννήθηκε ως άνθρωπος.

‘’Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.’’ Και δεν είναι ένας και δύο και δέκα και εκατό, αλλά ’’πλήθος στρατιάς ουρανίου.’’

Και οι Ποιμένες  π ρ ώ τ ο ι! Απλοί και άκακοι βοσκοί, με πηγαία ευσέβεια και αγαθή συνείδηση. ΄΄Και ποιμένες ήσαν εν τη χώρα  τη αυτή αγραυλούντες και φυλάσσοντες φυλακάς της νυκτός επί την ποίμνην αυτών.’’

Και οι Μάγοι της Ανατολής ήσαν άνθρωποι του εθνικού κόσμου, που είχαν γεννηθεί και ζούσαν με την λατρεία των ειδώλων. Πίστεψαν όμως οι σοφοί Μάγοι, και ’’πεσόντες προσεκύνησαν αυτώ.’’ Και προσέφεραν ‘’χρυσόν και λίβανον και σμύρναν’’ σε ένδειξη λατρείας και πίστεως!

Τι σημασία έχει αν τα Ιεροσόλυμα και η Ρώμη και η Αθήνα και η λοιπή οικουμένη αγνοούν ότι η Παρθένος Μαρία γέννησε ’’Παιδίον νέον τον προ αιώνων   Θεόν’’; Τι και αν η γή δεν πήρε είδηση τον Έξαίρετο Επισκέπτη που την επισκεύτηκε; Τι κι αν δεν προσήλθαν στη Μητέρα  Μαριάμ οι επίσημοι και οι τρανοί του κόσμου και οι ‘’Κυρίες’’ της ‘’ανωτάτης τάξεως’’ της Βηθλεέμ; Η  Μητέρα Μαριάμ, η Μητέρα του Θεού, δοκίμασε άρρητη χαρά όταν ένιωσε όλα αυτά τα εκπληκτικά γεγονότα .

Και η χαρά Της ήταν άρρητη, γιατί γνώριζε ότι γέννησε τον Λ υ τ ρ ω τ ή  των ανθρώπων!
Γέννησε τον Θεό! Γέννησε παρθενικά! Παράδοξο και εκπληκτικό!

‘’Ο Χριστός απαθώς εισήλθεν και αφράστως εξήλθεν.’’

Οι πιστοί όλων των αιώνων με αιώνια ευγνωμοσύνη στο Θείο Πρόσωπο Της θα διασαλπίζουμε αυτήν την εκλεκτή ,εγκόσμια και υπερκόσμια συμμετοχή  Της στο Μυστήριο της Θείας Ενανθρωπίσεως. ’’Τι σοί προσενέγκωμεν, Χριστέ, ότι ώφθης επί γής ως άνθρωπος δι’ ημάς Έκαστον γαρ των υπό σού γενομένων κτισμάτων την ευχαριστίαν σοι προσάγει, οι άγγελοι τον ύμνον, οι ουρανοί τον αστέρα, οι μάγοι τα δώρα, οι  ποιμένες το θαύμα, η γή το σπήλαιον, η  έρημος την φάτνην, ημείς δε   Μ η τ έ ρ α ν  Π α ρ θ έ ν ο ν.’’

‘’Ο καθήμενος επί των Χερουβίμ Θεός, επί γής ως βρέφος πρόκειται σήμερον…’’

Ναι! Θα βρεθούμε και πάλι μπροστά στο Μέγα Μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού.
Όντως είναι Μέγα και σεσιγημένον και απόκρυφον. Το μυστήριο όμως Αυτό έκανε τον άνθρωπο της  π τ ώ σ η ς,  άνθρωπο  της   χ ά ρ ι τ ο ς!
Συντετριμμένος  ο άνθρωπος από το μέγεθος της αγάπης Του και το δυσθεώρητο ύψος της ταπείνωσής Του, γονατίζει μπροστά στη Φάτνη Του και με απέραντη υποχρέωση
Του ψελλίζει:’’ Προσκυνούμεν σου την Γένναν  Χριστέ.’’

Όλοι οι άνθρωποι του IliaPress σας ευχόμαστε
Καλά  Χριστούγεννα με υγεία, χαρά, ευτυχία, ελπίδα, αγάπη!