† Ο Επίσκoπoς Ωλένης Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Σήμερα Κυριακή των Αγίων Πάντων, αγαπητοί μου ανα-γνώστες, η Αγία μας Εκκλησία προβάλλει την εορτή όλων των γνωστών και αγνώστων Αγίων και η εορτή αυτή αποτελεί προέκταση της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής, της καθόδου του Παναγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Αυτή η κάθοδος συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας, ως Σώμα Χριστού και καθιστά κάθε πιστό Μέλος της κοινωνό της πνευματικής οικογενείας με προσανατολισμόν την Βασιλεία του Θεού.
Στην μεγάλη στρατιά των Αγίων Πάντων συγκαταλέγονται όλοι οι άνθρωποι που συνέδεσαν την ζωή τους με το θέλημα του Θεού.Η εορτή των Αγίων Πάντων καθιερώθηκε για να τιμηθούν όλοι οι Άγιοι, γνωστοί και άγνωστοι,. Στην χορεία των Αγίων είναι και πολλοί των οποίων αγνοούμε τα ονόματα και την
ημέρα της μνήμης των. Δεν αναφέρονται στο αγιολό-γιο και γι'αυτό δεν εορτάζονται όπως οι γνωστοί μας Άγιοι. Ο κοινός αυτός εορτασμός γινεται ακόμα για να δοξασθεί το όνομα του Θεού, επειδή εκείνοι αποτελούν τον σπουδαιότερο καρπό των ενεργειών του Αγίου Πνεύματος, το οποίον όπως είδαμε την Κυριακή της Πεντκοστής «επεδήμησεν εν κόσμω».
Τα εκατομμύρια των αγίων μας καλούν και σήμερα όλους εμάς να πάρουμε μέρος στην αγιότητα του Χριστού,που αυτοί πρώτοι με το παράδειγμά τους, μέσα από τα μαρτύρια και τα βασανιστήρια, την άσκηση και τα ασκητικά παλαίσματα, υπεν-θυμίζοντάς μας, ότι δεν έχει σημασία το κόστος. Το κόστος αυτό γίνεται κατανοητό με την χαρά της προέλευσης στο μαρ-τύριο των εκατομμυρίων Χριστιανών και Κληρικών, που ήταν η κληρονομιά της αιωνίου ζωής.
Κοινά γνωρίσματα των Αγίων Πάντων ήταν η ομολογία του Χριστού, η πτωχεία του πνεύματος, η ταπείνωση και ο πλου-σιος βίος των αρετών.Όλοι αυτοί οι Άγιοι που γιορτάζουμε ομολόγησαν τον Χριστόν, όχι με τα χείλη, αλλά με τις πράξεις τους, όχι με την ηθική αλλά με τον τρόπον που ζούσαν την εν Χριστώ Καινή Κτίση και την παρουσία του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Ομολόγησαν τον Χριστόν με νέο ήθος, αυτό το ήθος της Εκκλησίας. Πολλές φορές αποκτούμε ανουσία μεταξύ της ομολογίας και των έργων μας, διχοτομούμε την πίστη από την πράξη, πράγμα που σε κανένα άγιο της Εκκλησίας μας δεν το συναντάμε. Στις ημέρες μας μερικές φορές παρερμηνεύουμε την ομολογία από την πίστη, με αποτέλσμα να καταλήγουμε στον ζηλοτισμόν. Οι άθλοι των Αγίων Πάντων έγιναν γιατί αυτοί είχαν ακράδαντοι πίστη και ελπίδα βεβαία στον Χριστόν.
Εμείς μπορούμε σήμερα να ομολογούμε Χριστόν Εσταυρωμέ-νον και πάντα Αναστημένον στις καρδιές μας;
Ζούμε σε μία σύγχρομη Κοινωνία και είμαστε συνεχώς σε θέσεις και αντιθέσεις, σε προβλήματα και κοινωνικές καταστά-εις, σε διχογνωμίες συζητήσεων μεταξύ μας. Φοβόμαστε να κάνουμε τον σταυρόν μας , άλλοι ντρέπονται να τον κάνουν, όταν οφείλουν να τον κάνουν η όταν βρίσκονται σε ανάγκη.
Η ομολογία μας δεν πρέπει να είναι χλιαρή και ανούσια, ούτε αρνητική αντίδραση για τους άλλους. Όλες αυτές οϊ περιπτώσεις μας οδηγούν στην προσευχή και παράκληση προς τους Αγίους Πάντες για ενίσχυση.
Ο Θεός σήμερα μας προσφέρει μία υπενθύμιση, μία μνήμη διαχρονική. Το νέφος των μαρτύρων αναμένει από εμάς , την δική μας είσοδο στην Βασιλεία του Θεού. Το θέλουν αυτό και το περιμένουν, το ενθαρρυντικό σημείο για μας είναι πως και αυτοί ήταν άνθρωποι, όπως και εμείς.
Τους Αγίους Πάντες, γνωστούς και αγνώστους, να τους έχουμε συνοδοιπόρους, φίλους και οικείους, ως φίλους του Θεού. Να εμπνεόμεθα από το παράδειγμά τους και να αγωνι- ζόμεθα να τους μιμηθούμε, ώστε μες τις πρεσβείες τους να γίνουμε και εμείς κάτοικοι του Παραδείσου. ΑΜΗΝ.
