† Ὁ Ἐπίσκoπoς Ὠλένης Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία , ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες , ἑορ-τάζει μεταξύ τῶν ἁγίων καί τήν μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἠμῶν Θεοφάνους, καταγομένου ἀπό τά Ἰωάννινα, πού γεννηθηκε ἀρχάς τοῦ 16ου αἰῶνος μ.χ.Ὁ Ὅσιος δέν ἀνεπαύετο εἰς τό πατρικό του σπίτι, εἶχε μοναχικές τάσεις καί καταφεύγει εἰς τό Ἅγιον Ὄρος καί κατατά-χθηκε στήν συνοδεία τῆς Μονῆς Δοχειαρίου.
Ὁ Ἅγιος ὑπέβαλλε τόν ἑαυτόν του σέ αὐστηρούς ἀσκητικούς ἀγῶ-νες γιά νά διατηρήσει τόν νοῦν του καθαρόν ἀπό τις διαστροφές τοῦ δαίμονα, γλύκανε τήν ψυχή του μέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, μεριμνώντας περισσότερον πῶς θά σώση τήν ψυχή του . Ἡ ψυχή του γέμισε ἀπό θεῖες ἀρετές, οἱ ὁποῖες ἐφανερώθησαν εἰς τούς ἀδελφούς τῆς Μονῆς καί τόν κατέστησαν Ἡγούμενον. Πιστός στήν δικαιοσύνη καί στήν στοργική πατρική ἀγάπη πρός ὅλους τούς ἀδελφούς τῆς Μονῆς καί τούς προσκυνητές της ἠγωνίζετο γιά τήν σωτηρία τους, τούς βοηθοῦσε νά ἀντιμετωπίζουν τούς λογισμούς, στούς ὁποίους ἐμπλέκονται καί οἱ δαίμονες, οἱ ὁποῖοι εἶναι πείσμονες καί ἀνυποχώρητοι.
Ὅπως εἰς τούς ἀμυντικούς πολέμους, γιά καλύτερη ἔκβαση αὐτῶν καλοῦν σέ βοήθεια, ἔτσι πρέπει νά γίνεται καί στόν πόλεμον μέ τά πάθη καί τούς λογισμούς μας. Θά θυμώνουμε ἐναντίο τους,ἀλλά καί θά ζητᾶμε τήν θείαν βοήθεια λέγοντας: «Κύριε βοήθησέ με. Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱέ τοῦ Θεοῦ, σῶσε με». «Θεέ μου, ἄκουσέ με καί στεῖλε μου τήν βοήθειά σου, Κύριε μήν ἀργήσης νά μέ βοηθήσεις»(Ψαλμός 69, 2).
Οἱ Ἅγιοι μᾶς συμβουλεύουν νά κρατᾶμε τήν προσοχή μας προση-λωμένη στόν Θεόν καί νά Τόν ἱκετεύουμε γιά βοήθεια. Μέ τό ὄνομα Του μαστιγώνουμε τόν ἐχθρόν, ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Σιναῒτης (Κλίμαξ Κ΄, στ΄).
Ὅπως μᾶς συμβουλεύει ἐπίσης ὁ Προφήτης Δαβίδ: «ὁ Κύριος εἶναι κοντά σέ ὅλους ὅσους τόν ἐπικαλοῦνται μέ πίστη καί εἰλικρί-νεια. Τά δίκαια αἰτήματα τῶν πιστῶν Του τά ἐκπληρώνει. Ἀκούει τήν δέησή τους καί τούς σώζει ἀπό τούς διαφόρους κινδύνους. (Ψαλμός 144, 18-19).
Ὁ Ἴδιος ὑπόσχεται σέ ὅποιον Τόν ἐπικαλεῖται μέ ἐλπίδα τήν ὥρα τῆς ἀνάγκης του: «θά τόν σώσω , ἐπειδή ἐλπίζει σέ μένα, θά τόν προ-τατεύσω, ἐπειδή γνωρίζει ποιός εἶμαι, θά μοῦ κραυγάσει καί θά τοῦ ἀνταποκριθῶ. Μαζί Του εἶμαι στήν θλίψη του,θά τόν λυτρώσω καί θά τόν δοξάσω (Ψαλμός 90, 14-15).
Ἀποτελεσματική εἶναι ἡ μέθοδος τῆς ἄμεσης προσφυγῆς στήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Ὁ κακός λογισμός φεύγει ἀπό τόν νοῦν ἐκείνου πού εἶναι προσηλωμένος στόν Θεόν. Ἐμπαθής λογισμός δέν μπορεῖ νά σταθεῖ, διότι μέ τήν ἐπίκληση τῆς δύναμης τοῦ Θεοῦ ἐκδιώκεται.
Ὁ Ἀββάς Ἰωάννης ὁ Κολοβός, ἔλεγε ὅτι «ἐγώ κάθομαι στό κελλί μου καί βλέπω τούς ἐμπαθεῖς λογισμούς νά μοῦ ἐπιτίθενται. Καί ὅταν δέν μπορῶ νά τά βάλω μαζί τους, καταφεύγω στόν Θεόν μέ τήν προσευχή καί γλυτώνω ἀπό τόν ἐχθρόν»( Ἀποφθέγματα Πατέρων , Ἰωάννης ὁ Κολοβός, ΙΒ΄).
Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Κολοβός ἀναφέρει ἐπίσης μία διδακτική ἱστορία γιά μία πόρνη, πού εἶχε πολλούς φίλους. Ὁ Ἄρχοντας τῆς περιοχῆς τήν πλησιάζει καί τῆς ὑπόσχεται, ὅτι ἐάν ἀλλάξει συμπεριφορά καί ἀρνηθῆ αὐτήν τήν ἁμαρτωλή ζωή , θά τήν κάνει γυναῖκα του. Ἡ γυναῖκα δέχεται καί κλείνεται στό Ἀρχοντικό του. Οἱ φίλοι της ἀνακαλύπτουν ποῦ εἶναι, πηγαίνουν ἐκεῖ καί τῆς σφυρίζουν συνθηματικά γιά νά κατέβη. Ἐκείνη κλείνει τά αὐτιά της, προχωρεῖ στά ἐνδότερα τοῦ Ἀρχοντικοῦ γιά νά μήν ἀκούει τά συνθήματα καί σώζεται.
Ἡ πόρνη συμβολίζει , κατά τόν Ἅγιον Ἰωάννην τόν Κολοβόν, τήν ψυχή μας.Οἱ φίλοι εἶναι τά πάθη καί οἱ ἄνθρωποι. Ὁ Ἄρχοντας εἶναι ὀ Χριστός. Τό παλάτι εἶναι ἡ αἰώνια κατοικία τῆς ψυχῆς μας, ὁ Παράδεισος. Αὐτοί πού σφυρίζουν στήν ψυχή μας εἶναι οἱ πονηροί δαίμονες καί τά σφυρίγματα εἶναι οἱ παρορμήσεις τῶν ἐμπαθῶν λογισμῶν, συναισθημάτων καί ἐπιθυμιῶν. Κάτω ἀπ’αὐτές τίς συνθῆκες ἡ ψυχή ξεφεύγει, καταφεύγοντας πάντα στόν Θεόν.
Ἔτσι καί ἐμεῖς ἀπό τό παράδειγμα αὐτό διδασκόμεθα,ὅτι πρέπει νά καταφεύγουμε στήν χάρι τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία θά μᾶς ἐνισχύει πάντοτε, θά μᾶς ἀπαλλάσσει ἀπό τά πάθη μας καί τίς προκλήσεις τῆς Κοινωνίας. Ἔτσι θά παραμένουμε μέσα στό θεῖο Κοιτώνα , πού εἶναι ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ , αἰώνια κατοικία τῆς ψυχῆς μας. ΑΜΗΝ.
