18 Μαΐου - Άγιοι Πέτρος, Διονύσιος, Ανδρέας, Παύλος, Χριστίνα, Ηράκλειος, Παυλίνος και Βενέδιμος οι Μάρτυρες, Αγίες Τεκούσα, Αλεξανδρία, Κλαυδία, Φαεινή, Ευφρασία, Ματρώνα, Ιουλία και Θεοδότη οι Παρθενομάρτυρες από την Άγκυρα της Γαλατίας και Θεόδοτος ο Μάρτυρας, Άγιος Στέφανος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης, Άγιος Ιουλιανός ο Μάρτυρας, Άγιος Θεόδωρος ο Ιερομάρτυρας Πάπας Ρώμης, Οσία Αναστασώ η εν τοις Λευκαδίου, Όσιος Μαρτινιανός ο εν τοις Αρεοβίνθου, Αγία Γαλακτία, Άγιοι Μάρτυρες, κληρικοί και λαϊκοί, οι αναιρεθέντες υπό τον αυτοκράτορα Ουάλη, Άγιοι Δαβίδ και Ταριχάνι οι Μάρτυρες, Άγιος Θεόδοτος ο Μάρτυρας, Άγιος Ποταμών ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Ηρακλείας, Όσιος Μακάριος ο Ιεραπόστολος, Άγιος Βενάντιος ο Μάρτυρας, Άγιος Φήλικας ο Ιερομάρτυρας και Άγιος Διόσκορος ο Μάρτυρας
Άγιοι Πέτρος, Διονύσιος, Ανδρέας, Παύλος, Χριστίνα, Ηράκλειος, Παυλίνος και Βενέδιμος οι Μάρτυρες
Σεπτοὶ Ἀθληταί, ὑπὲρ σεπτῆς Τριάδος,
Ὑπὲρ τὸ ζῆν εἵλοντο θανεῖν ἐμφρόνως.
Ὀγδοάς, Ἀθλοφόρων ἐκ γαίης εἰς πόλιν ἤρθη.
Eις τον Πέτρον.
Bληθείς ο Πέτρος των τροχαντήρων μέσον,
Ζωής παρήκε τους τροχούς της αστάτου.
Eις τον Παύλον, Διονύσιον, και Aνδρέαν.
Tρεις συντρίβουσι πίστεως στερρούς λίθους,
Παύλον Διονύσιον Aνδρέαν λίθοις.
Eις τον Hράκλειον.
Eίς άθλος Hράκλειε σος προς το ξίφος,
Άθλους καλύπτει τους όλους Hρακλέους.
Eις τον Παυλίνον και Bενέδιμον.
Oρών με Bενέδιμε τον σον Παυλίνον,
Tμηθέντα συντμήθητι φησί Παυλίνος.
Eις την Xριστίναν.
Xριστώ παρέστης ηγλαϊσμένη όλη,
Aίμασι τοις σοις παρθενική Xριστίνα.
Oγδοάς αθλοφόρων εκ γαίης εις πόλον ήρθη.
Όλοι αυτοί οι Άγιοι μαρτύρησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου (249-251 μ.Χ.). Ο Πέτρος ήταν από τη Λάμψακο, και όταν τον έφεραν μπροστά στον άρχοντα να θυσιάσει στην Αφροδίτη, αυτός ομολόγησε με παρρησία το Χριστό. Τότε, συνέτριψαν όλο το σώμα του με αλυσίδες και ξύλα, και έτσι παρέδωσε το πνεύμα του στο Θεό. Ο Παύλος και ο Ανδρέας ήταν από τη Μεσοποταμία, στρατιώτες του Δεκίου. Όταν πήγαν στην Αθήνα, έγιναν στρατιώτες Χριστού, και μαζί με το Διονύσιο και τη Χριστίνα, όλοι μαζί λιθοβολήθηκαν. Οι δε Ηράκλειος, Παυλΐνος και Βενέδημος, ήταν από την Αθήνα. Εκεί, έδιναν σκληρό αγώνα κατά της πλάνης των ειδώλων και των φιλοσόφων που πολεμούσαν τη χριστιανική θρησκεία. Αφού, λοιπόν, τους έπιασαν και τους βασάνισαν, τελικά τους αποκεφάλισαν.
Αγίες Τεκούσα, Αλεξανδρία, Κλαυδία, Φαεινή, Ευφρασία, Ματρώνα, Ιουλία και Θεοδότη οι Παρθενομάρτυρες από την Άγκυρα της Γαλατίας και Θεόδοτος ο Μάρτυρας
Εις την Ευφρασίαν
Eυφρασίαν πεσούσαν εις βυθού δίνας,
Eύφραινε Σώτερ σού παράστασις θρόνου.
Εις τας επτά
Λίμνη γυναικών επτάς εμβεβλημένη,
Xαίρει βίου ρέοντος εκβεβλημένη.
Κατάγονταν από την Άγκυρα της Γαλατίας, αφιερωμένες ολόψυχα στην υπηρεσία του Ευαγγελίου και ήταν από τις μεγαλύτερες υπηρέτριες και αθλήτριες της χριστιανικής πίστης. Προθυμότατες πάντοτε στα έργα του ελέους και της φιλανθρωπίας, συνεργάζονταν συγχρόνως στο να ελκύουν είδωλολάτρισσες στους κόλπους της Εκκλησίας. Καταγγέλθηκαν για το έργο τους και αρνήθηκαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Τότε παραδόθηκαν από τον άρχοντα Άγκυρας Θεότεκνο στους στρατιώτες για να τις διαφθείρουν. Επειδή όμως, χάριτι Θεού, διαφυλάχτηκαν αγνές, όλες τις έπνιξαν στα βάθη της εκεί λίμνης. Ο Θεόδοτος (βλέπε και 7 Ιουνίου), του οποίου η θεία ήταν μία από τις Άγιες εκείνες γυναίκες, η Τεκούσα, ανέσυρε τη νύκτα τα λείψανα τους και τα έθαψε. Ανακαλύφθηκε όμως και επειδή δεν θέλησε ν' αρνηθεί τον Χριστό, τον αποκεφάλισαν μετά από πολλά βασανιστήρια. Και τον κάνει ακόμα αξιέπαινο το γεγονός ότι, ήταν οικογενειάρχης και άφηνε πίσω του χήρα και ορφανά.
Άγιος Στέφανος Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Eκ του διαρρέοντος εξέβη βίου,
Στέφανος ου στέφανος ου διαρρέει.
Ο Άγιος Στέφανος ήταν γιος του αυτοκράτορα Βασιλείου του Μακεδόνα και της Ευδοκίας και γεννήθηκε το 867 μ.Χ. Είχε κάνει μαθητής και σύγκελλος του μεγάλου Φωτίου, και μετά τη δεύτερη πατριαρχία αυτού κατέλαβε τον πατριαρχικό θρόνο ενώ βασίλευε ο αδελφός του Λέων ο Σοφός (886 - 912 μ.Χ.) το έτος 886 μ.Χ.
Ο Πατριάρχης Στέφανος ο Α' ήταν άνδρας βαθειάς ευσέβειας. Όταν κάποτε αρρώστησε βαρεία και θεραπεύτηκε, αφού έκανε χρήση αγιάσματος της Ζωοδόχου Πηγής, ευγνωμονώντας δώρισε στο ναό της τα πολυτιμότατα άμφια του, με τα όποια, αφού κατάλληλα μετασκεύασε, περιέβαλλε την αγία τράπεζα του ναού εκείνου κατά την ήμερα της ύψωσης του Τιμίου Σταυρού.
Τους συγγενικούς του βασιλικούς δεσμούς, χρησιμοποίησε όσο μπορούσε για τη βοήθεια των πτωχών. Πέθανε το Μάιο του 893 μ.Χ. σε ηλικία 26 ετών και ενταφιάσθηκε στη μονή του Αγίου Γεωργίου «εν τω Δευτέρω», την επιλεγόμενη του Συκιώτου. Πιθανόν θεωρείται, ότι επί της πατριαρχείας του εκδόθηκε το πρώτο Σύνταγμα των επισκόπων του Οικουμενικού Θρόνου.
Άγιος Ιουλιανός ο Μάρτυρας
Ιουλιανός άθλον εύρε την βάτον,
Tιμών Θεού σάρκωσιν, ης τύπος βάτος.
Ο Άγιος Ιουλιανός (ή Ιούλιος) τελειώθηκε, ενώ βασανίσθηκε και σύρθηκε μέσα στα αγκάθια βάτου.
Άγιος Θεόδωρος ο Ιερομάρτυρας Πάπας Ρώμης
Aνθρωποτρώκται δημίους λέγω λύκοι,
Θεοδώρου τρώγουσι τας σάρκας ξέσει.
Οι Συναξαριστές γράφουν ότι θανατώθηκε ξεώμενος. Ο Άγιος Ιερομάρτυς Θεόδωρος θεωρείται Έλληνας στην καταγωγή, αλλά γεννήθηκε στην Παλαιστίνη. Έγινε επίσκοπος Ρώμης επί Κώνσταντος του Β' κατά το 642 και πέθανε το 649. Τάχθηκε ευθύς κατά της «Εκθέσεως», αυτοκρατορικού διατάγματος διά του οποίου ο Ηράκλειος είχε ομολογήσει το Μονοθελητισμό και αγωνίσθηκε υπέρ της Ορθοδόξου πίστεως κατά των αιρετικών Μονοθελητών. Υπάρχει όμως αμφιβολία αν αυτός υπήρξε ιερομάρτυρας, διότι στον κατάλογο των Παπών ούτε ο Θεόδωρος ο Α' ούτε ο Θεόδωρος ο Β' (897), που επισκόπευσε 20 μόνο ήμερες με τον Στέφανο τον ΣΤ' και Ρωμανό, αναγράφονται μεταξύ των Αγίων.
Οσία Αναστασώ η εν τοις Λευκαδίου
Aναστασώ ζη καν μύη κοινώ νόμω,
Aνάστασιν μένουσα κοινήν του γένους.
Η Οσία Αναστασώ κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη. Το Λευκάδιον ή Λαυκάτιον έκειτο κατά την βιθυνική παραλία, όχι μακριά από την περιοχή του Ακρίτα, πολύ πιθανώς κοντά στη Δακιβύζη.
Όσιος Μαρτινιανός ο εν τοις Αρεοβίνθου
Mαρτινιανός εξέδυ εκ των κάτω,
Kαι εισέδυ νυν εις τα του πόλου πλάτη.
Είναι άγνωστος ο χρόνος κατά τον οποίο έζησε ο Όσιος Μαρτινιανός, ο οποίος ασκήτεψε στο ναό της Θεοτόκου των Αρεοβίνδου και κοιμήθηκε με ειρήνη.
Αγία Γαλακτία
Η μνήμη της αναφέρεται επιγραμματικά στο «Μικρόν Εύχολόγιον ή Άγιασματάριον» έκδοση «Αποστολικής Διακονίας» 1959, χωρίς άλλες πληροφορίες. Πουθενά άλλου δεν αναφέρεται η μνήμη της.
Άγιοι Μάρτυρες, κληρικοί και λαϊκοί, οι αναιρεθέντες υπό τον αυτοκράτορα Ουάλη
Όταν ο ασεβής αυτοκράτορας Ουάλης (364-378 μ.Χ.) διέμενε στη Νικομήδεια, επιτροπή από ογδόντα Ορθόδοξους κληρικούς, επισκέφθηκε αυτόν, για να συνομιλήσει επί του ζητήματος του Αρείου. Οι Άγιοι αυτοί Μάρτυρες τελειώθηκαν μαρτυρικά, αφού τους έβαλαν σε πλοίο, το οποίο κατέκαψαν κοντά στη Δακυβίζη ή Δακυμίζη. (Η μνήμη τους κατά τον Συναξαριστή Delehaye και κατά τον Κώδικα 53 της Μονής Βλατεών).
Άγιοι Δαβίδ και Ταριχάνι οι Μάρτυρες
Οι Άγιοι Μάρτυρες Δαβίδ και Ταριχάνι ήταν αδέλφια και μαρτύρησαν το 693 μ.Χ., κατά τους χρόνους του Πέρση βασιλέως Αμπντούλ, διότι αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν και να ασπασθούν τον Μουσουλμανισμό.
Άγιος Θεόδοτος ο Μάρτυρας
Ο Άγιος Μάρτυς Θεόδοτος ήταν ανεψιός της Αγίας Μάρτυρος Τεκούσης (βλέπε 18 Μαΐου) και μαρτύρησε στην Άγκυρα το 304 μ.Χ., κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (285 - 305 μ.Χ.). Αφού ανέσυρε κατά τη νύχτα τα ιερά λείψανα των Αγίων γυναικών, ενταφίασε αυτά με ευλάβεια. Όταν πληροφορήθηκε το γεγονός αυτό ο τύραννος Θεότεκνος, συνέλαβε τον Άγιο και μετά από πολλά βασανιστήρια τον αποκεφάλισε, τα δε ιερά λείψανα αυτών παρέδωσε στην πυρρά.
Άγιος Ποταμών ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Ηρακλείας
Ο Άγιος Ιερομάρτυς Ποταμών ήταν Επίσκοπος Ηρακλείας της Αιγύπτου και ένθερμος υπερασπιστής της ορθοδόξου πίστεως και του Μεγάλου Αθανασίου. Το 310 μ.Χ. συνελήφθη και φυλακίσθηκε σε ορυχεία. Συμμετείχε στην Α' Οικουμενική Σύνοδο και την Σύνοδο της Τύρου το 335 μ.Χ. Μαρτύρησε το 340 μ.Χ., από τους αιρετικούς οπαδούς του Αρείου.
Όσιος Μακάριος ο Ιεραπόστολος
Ο Άγιος Μακάριος, ο Ιεραπόστολος των Αλταΐων, γεννήθηκε το 1792 μ.Χ. Σπούδασε στην εκκλησιαστική ακαδημία της Αγίας Πετρουπόλεως και διακρίθηκε για την μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης στη Ρωσική γλώσσα. Εκεί συνδέθηκε με τον Μητροπολίτη Φιλάρετο και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Το 1821 μ.Χ. έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Δίδαξε στις σχολές του Αικατερινοσλάβ και της Κοστρόμα και το 1829 μ.Χ. έφυγε, για να εργασθεί ιεραποστολικά στη Σιβηρία. Ίδρυσε στην Επισκοπή του Τομσκ το ιεραποστολικό πνευματικό σεμινάριο και επεξέτεινε την ιεραποστολική του δράση μέχρι την περιοχή των Αλταΐων. Το 1843 μ.Χ. αποσύρθηκε στη μονή Μπολκχώβ της επαρχίας του Ορέλ, όπου κοιμήθηκε με ειρήνη.
Άγιος Βενάντιος ο Μάρτυρας
Ο Άγιος Μάρτυρας Βενάντιος άθλησε στην πόλη Καμερίνο, κοντά στην πόλη Αγκώνα της Ιταλίας το 250 μ.Χ. Οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν, τον κρέμασαν και τον έκαψαν και τέλος τον αποκεφάλισαν.
Άγιος Φήλικας ο Ιερομάρτυρας
Ο Άγιος Ιερομάρτυρας Φήλικας ήταν Επίσκοπος της πόλεως Σπολέτο της Ουμβρίας της Ιταλίας και μαρτύρησε το 304 μ.Χ., επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Άγιος Διόσκορος ο Μάρτυρας
Ο Άγιος Μάρτυς Διόσκορος μαρτύρησε στην Κυνόπολη της Αιγύπτου το 305 μ.Χ., επειδή ήταν Χριστιανός και κήρυττε το Ευαγγέλιο του Θεού.
saint.gr
