Πάσχα δεν είναι ευκαιρία , να σμίγουμε για το καλό…
Είναι γιορτή που δεν τελειώνει, το αιώνιο , το αληθινό…
Πάσχα δεν είναι οι λαμπάδες, που τις ξεχνάμε στην στιγμή…
Είναι σκυμμένοι Γεροντάδες, με το ανέσπερο κερί…
Πάσχα δεν είναι ο ουρανός που λάμπει, από φωτιές, βεγγαλικά …
Είναι οι αγνές ψυχές που αστράφτουν, στου Χρυσοστόμου τα ρητά …
Πάσχα δεν είναι ο οβελίας, που θα ψηθεί στην εξοχή…
Είναι το Έαρ της Μαρίας , που Νικητής θ΄ αναστηθεί !!
Ω Κύριε , πότε θα περάσεις τις ψυχές μας απέναντι ;
Από του πλανεμένου κόσμου τα αδάκρυστα τα… χρόνια πολλά ,
Στο λαμπρό Σου πανηγύρι …
Εκεί που μόνο το Χριστός Ανέστη ακούγεται δίχως σταματημό ;
Ω Κύριε πότε θα Σε νοιώσουμε …πότε θα Σε ζήσουμε ;
Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ….
Μια πικραμένη κραυγή άνυδρης ψυχής , για την ξεχασμένη από τους πολλούς μεγάλη και σωστική αλήθεια της πίστης μας … …Ω Κύριε πότε θα περάσεις τις ψυχές μας απέναντι απο του κόσμου τα αδάκρυστα τα χρόνια πολλά στο λαμπρό σου πανηγύρι εκεί που μόνο το Χριστός Ανέστη ακούγεται δίχως σταματημό …
Στίχοι:Νώντας Σκοπετέας
Είναι οι αγνές ψυχές που αστράφτουν στου Χρυσοστόμου τα ρητά…
Για όλες τις αγαπημένες μου αγνές ψυχές, που λάμπουν λαμπάδες αναμμένες εις την Άνω Ιερουσαλήμ!
Εξαιρέτως,
Τον μακαριστό Σεβαστό μου Γέροντα και Δεσπότη μου, κυρό ΓΕΡΜΑΝΟ.
Την μακαριστή πολυαγαπημένη μου ,σεβαστή μου Γερόντισσα, ΜΑΚΡΙΝΑ Μοναχή, καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίου Γεωργίου Λαμπετίου.
Τον μακαριστό, σεβαστό μου και αγαπημένο Γέροντα ΑΝΔΡΕΑ Ιερομόναχο, πρώτο μου εξάδελφο, Δικαίο της Ιεράς Νέας Σκήτης Δάφνης Αγίου Όρους.
Την μακαριστή σεβαστή μου Γερόντισσα ΜΑΚΑΡΙΑ Α’ ,Μοναχή, καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Παναγίτσας Σκαφιδιώτισσας.
Τους πολυαγαπημένους αείμνηστους, υπέροχους γονείς μου, τον πατέρα μου Επαμεινώνδα και την μητέρα μου Ευθυμία.
Τον μικρό άγγελο, πολυαγαπημένο μου αδελφό,[ετών 12 ], ΘΟΔΩΡΑΚΗ.
Τον λατρεμένο μου αείμνηστο σύζυγο μου, πολύτιμο σύντροφο μου, και μοναδικό φίλο μου ΠΑΝΟ.
Πρώτες οι ψυχές αυτές οι μακάριες, οι αγνές ,οι λαμπερές και αστραφτερές, θ’ανάψουν τις λαμπάδες τους, από το Ανέσπερο Φώς της Αναστάσεως του ΚΥΡΙΟΥ μας, ψάλλοντας
‘’Χ ρ ι σ τ ό ς Α ν έ σ τ η, εκ νεκρών’’!
Ας οικονομήσει ο Αναστημένος Χριστός το δάκρυ μου να γίνει χαμόγελο.
Μαρία Δημητρακοπούλου.
Ο Νυμφίος από την Ιερά Μονή Παναγίας Σκαφιδιάς
