Από την αρχή να σε ευχαριστήσω για την φιλοξενία, όπως ευχαριστώ και τον εγγονό μου Δημήτρη, που με βοηθά για να επικοινωνήσω μαζί σου (μένει στην Αθήνα, σε διαβάζει και με παρότρυνε).
Με λένε Δημήτρη Α.* και έχω περάσει τα 80. Με έχουν βρει πολλά βάσανα στη ζωή και έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Οι φωτιές του 2007 δεν μου άφησαν τίποτα, μα τίποτα. Όμως δεν με λύγισαν. Εκείνο που φοβάμαι πως θα με τελειώσει, είναι η αγριότητα και η απληστία των «μεγάλων», των «ισχυρών». Αυτών που κάθε μέρα μας πίνουν το














































