"Αγαπητό IliaPress

Από την αρχή να σε ευχαριστήσω για την φιλοξενία, όπως ευχαριστώ και τον εγγονό μου Δημήτρη, που με βοηθά για να επικοινωνήσω μαζί σου (μένει στην Αθήνα, σε διαβάζει και με παρότρυνε).

Με λένε Δημήτρη Α.* και έχω περάσει τα 80. Με έχουν βρει πολλά βάσανα στη ζωή και έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Οι φωτιές του 2007 δεν μου άφησαν τίποτα, μα τίποτα. Όμως δεν με λύγισαν. Εκείνο που φοβάμαι πως θα με τελειώσει, είναι η αγριότητα και η απληστία των «μεγάλων», των «ισχυρών». Αυτών που κάθε μέρα μας πίνουν το

αίμα και όλο τρώνε, τρώνε, τρώνε...

Να δω τί θα τα κάνουν!

Σε όλους αυτούς, σαν δώρο Χριστουγεννιάτικο, θέλω να κάνω το παρακάτω ιστορικό κείμενο:

Ευρισκόμενος στα πρόθυρα του θανάτου, ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του.

1) Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2)Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει (ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους) να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3) Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1) Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2) Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3) Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!"

* Το IliaPress έχει το πλήρες όνομα του κύριου Δημήτρη, και τον ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη που μας δείχνει.

"Σου ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα, γερο - πλάτανε. Αγάντα, «μπόρα» είναι, θα περάσει".