16 Μαΐου - Όσιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος, Άγιος Αλέξανδρος Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων, Άγιος Νικόλαος ο Α' ο Μυστικός Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης, Άγιοι Αυδάς, Αυδιησούς οι Επίσκοποι, Βενιαμίν ο διάκονος και άλλοι τριάντα οκτώ μάρτυρες, Άγιοι Ισαάκιος, Συμεών και Βαχθισόης, Άγιοι Αββάδες εν τη μονή του Αγίου Σάββα αναιρεθέντες, Άγιος Παπυλίνος, Άγιος Πέτρος ο εν Βλαχέρναις, Ανάμνηση των εγκαινίων της Αγίας Ευφημίας πλησίον του Νεωρίου, Όσιος Νεάδιος ο Θαυματουργός, Άγιος Βουκασίνος ο Οσιομάρτυρας, Άγιος Θεόδωρος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Βρσακ, Όσιοι Κασσιανός και Λαυρέντιος, Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Εφραίμ εκ Ρωσίας, Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου, Άγιος Περεγρίνος Επίσκοπος Τέρνι, Άγιος Περεγρίνος της Ωξέρρης ο Μάρτυρας, Άγιος Καραντόκιος ο Πρίγκιπας, Άγιος Δομνόλος, Όσιος Φιδωλός, Όσιος Βρενδανός ο Αναχωρητής, Άγιος Ονωράτος Επίσκοπος Αμιένης, Άγιοι Φήλικας και Γεννάδιος οι Μάρτυρες και Άγιος Μακάριος των Αλταΐων
Όσιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος
Δῶρόν σε θεῖον Θεόδωρε δεικνύει
Ἐν Ἁγίοις Ἅγιος ἡγιασμένε.
Τῇ δέγε ἑνδεκάτῃ Θεόδωρος ἀφίπτατο γαίης.
Τα πλούτη των γονέων του δε στάθηκαν ικανά να εμποδίσουν τον Ιερό πόθο του Θεοδώρου να γίνει μαθητής του μεγάλου αθλητή της ερήμου Παχωμίου. Αν και νεαρός στην ηλικία, είχε αξιοθαύμαστη εγκράτεια και φρόνηση, ώστε ο Παχώμιος να τον έχει σε μεγάλη υπόληψη. Εκείνο, όμως, που διέκρινε κανείς ιδιαίτερα στο Θεόδωρο, ήταν οι πολλές του γνώσεις στα Ιερά γράμματα. Ήταν δεινός μελετητής της Αγίας Γραφής, καθώς και παλαιοτέρων συγγραμμάτων σοφών Πατέρων. Ο Παχώμιος, βλέποντας την ικανότητα του Θεοδώρου, ότι ήταν «δυνατός εν ταις γραφαίς»" (Πράξεις των Αποστόλων,ιη' 24), δηλαδή, δυνατός στή γνώση και την ερμηνεία των Γραφών, όρισε να διδάσκει τους υπόλοιπους αδελφούς του μοναστηριού. Στην αρχή μερικοί από αυτούς αντέδρασαν, διότι δεν ήθελαν να τους μορφώνει ένα παιδί, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν. Η ικανότητα, όμως, του Θεοδώρου, θεμελιωμένη σε ταπεινό φρόνημα, κατάφερε να πείσει όλη την αδελφότητα να τον ακούει πρόθυμα. Μάλιστα, μετά από χρόνια, ομόφωνα τον εξέλεξαν ηγούμενο της Μονής, και πάντα τους υπενθύμιζε το θεόπνευστο λόγο της Αγίας Γραφής, «ταις έντολάς αυτού μελέτα δια παντός. Και ή επιθυμία της σοφίας σου δοθήσεταί σοι» (Σοφία Σειράχ, στ' 37). Δηλαδή, τις εντολές του Κυρίου να μελετάς πάντοτε και η σοφία που επιθυμείς, θα σου δοθεί. Το Μάϊο του 367 πέθανε, και δίκαια του δόθηκε ο τιμητικός τίτλος του ηγιασμένου.
Άγιος Αλέξανδρος Ιερομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Ιεροσολύμων
Πώς ουκ έμελλεν είναι και τα θηρία,
Aλεξάνδρω τιθασσά τω Xριστού θύτη.
Ὁ Ἀλέξανδρος, εἷς ὢν τῶν θυηπόλων,
Ἄνευ αἵματος, εἷς ἦν καὶ τῶν Μαρτύρων.
Ο Άγιος Αλέξανδρος έζησε στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα μέχρι τα μέσα του 3ου και έκανε μαθητής του Κλήμεντος του Αλεξανδρέως. Διέπρεψε στις σπουδές του και διακρίθηκε στο κήρυγμα του Ευαγγελίου. Αργότερα αποδείχτηκε επίσκοπος της Φλανιάδος στην Καππαδοκία.
Η εκεί δράση του, τον λάμπρυνε ακόμα περισσότερο. Και επειδή ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Νάρκισσος (βλέπε 7 Αυγούστου) ήταν υπέργηρος (116 ετών), προσέλαβε βοηθό επίσκοπο τον Αλέξανδρο και συγχρόνως διάδοχο του.
Όταν λοιπόν ο Νάρκισσος πέθανε μαρτυρικά, ο Αλέξανδρος ανέλαβε τον επισκοπικό θρόνο Ιεροσολύμων. Από τη θέση αύτη ο Αλέξανδρος αγωνίστηκε για την πίστη, φώτισε και οικοδόμησε το λαό, μερίμνησε συγχρόνως για την ίδρυση βιβλιοθήκης στην Ιερουσαλήμ, στην οποία μάζεψε πολλά εκκλησιαστικά και θεολογικά συγγράμματα, για να βοηθήσει τις μελέτες των νεοτέρων κληρικών.
Το 251 μ.Χ., κατά τον διωγμό της Εκκλησίας επί Δεκίου, συνελήφθη από τον άρχοντα της Παλαιστίνης στην Καισαρεία. Αυτός αξίωσε από τον πιστό επίσκοπο ν' αρνηθεί τον Χριστό. Εκείνος όχι μόνο δεν δέχτηκε, αλλά και παρατήρησε με θάρρος και δύναμη την ειδωλολατρική πλάνη. Παραδόθηκε τότε τροφή στα θηρία, αφού προηγούμενα υπέστη σκληρά βασανιστήρια. Τα λιοντάρια τον πλησίασαν χωρίς να τον βλάψουν καθόλου, πέθανε όμως από τις πληγές των βασανιστηρίων.
Η μνήμη του Αγίου Αλέξανδρου επαναλαμβάνεται και την 12η Δεκεμβρίου.
Άγιος Νικόλαος ο Α' ο Μυστικός Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
O Nικόλαος εκλιπών σκιάν βίου,
Προς άσκιον μετήλθε φωτός χωρίον.
Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε το 852 και η καταγογή του ήταν από την Κάτω Ιταλία. Έλαβε το αξίωμα του συγκλητικού και έκανε μυστικοσύμβουλος του (εξ απορρήτων) Λέοντα του ΣΤ' του Σοφού. Όμως ο Νικόλαος, από αγάπη προς τον μοναχικό βίο, έγινε μοναχός στη μονή των Γαλακρηνών και αργότερα, για τις πολλές αρετές και τη μόρφωσή του, εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης και χειροτονήθηκε την Κυριακή της Ορθοδοξίας του 895 μ.Χ., διαδεχόμενος τον αποθανόντα Πατριάρχη Αντώνιο Β' τον Καυλέα. Η πρώτη πατριαρχεία του Νικολάου του Α', που επονομάσθηκε και Μυστικός, είχε διάρκεια μέχρι το 906. Η αιτία της πτώσης του, δείχνει την ευσεβή και αληθινά επισκοπική θέληση του. Ο βασιλιάς Λέων ο Σοφός, είχε κάνει, παρά την απαγόρευση του Πατριάρχη, τέταρτο γάμο μετά της Ζωής της Καρβονοψίνας. Ο Νικόλαος όχι μόνο δεν αναγνώρισε το γάμο του βασιλιά, αλλά καθήρεσε τον ιερέα Θωμά που τέλεσε το γάμο και αφόρισε τον βασιλιά. Ο Λέων για να εκδικηθεί τον Νικόλαο, κατάφερε και τον έριξε από τον πατριαρχικό θρόνο, και διάδοχο του όρισε τον Ευθύμιο τον Α'. Δημιουργήθηκε όμως, μέγας σάλος στην Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Και το 911, ο αδελφός του Λέοντα, Αλέξανδρος, κατέβασε από το θρόνο τον Ευθύμιο και ανέβασε πάλι τον Νικόλαο. Το 913, μαζί με άλλους τέσσερις, ανέλαβε επίτροπος του ανήλικου βασιλιά Κωνσταντίνου Ζ'. Επί της πατριαρχείας του, εμποδίστηκε οριστικά ο τέταρτος γάμος διά του λεγομένου «Τόμου της Ενώσεως» και έγινε η πρώτη διάταξη του Μηνολογίου των αγίων της Ανατολικής Εκκλησίας από τον Συμεών τον μεταφραστή. Πέθανε τον Μάιο του 925 και ενταφιάσθηκε στη μονή των Γαλακρηνών.
Άγιοι Αυδάς, Αυδιησούς οι Επίσκοποι, Βενιαμίν ο διάκονος και άλλοι τριάντα οκτώ μάρτυρες
Eις τον Aυδάν.
Άμφω προ των σων Aυδά Mάρτυς ομμάτων,
Tομεύς κεφαλής και βραβεύς θείου στέφους.
Eις τον Aυδιησούν.
Eκδούς εαυτόν Aυδιησούς τω ξίφει,
Oράν Iησούν ηξιώθη τον μέγαν.
Eις τους δεκαέξ Iερείς.
Tους Iερείς σου Σώτερ έκτεινε ξίφος,
Tην ιεράν σου μη προδόντας αξίαν.
Eις τους εννέα Διακόνους.
Tους τρισσάκις τρεις Λευΐτας τετμημένους,
Στέφει Θεός δις ως αθλητολευΐτας.
Eις τους έξ Mοναχούς και επτά Παρθένους.
Eι Παρθένων έδωκεν επτάδα ξίφει,
Πώς ου παρέξει και Mοναχών εξάδα;
Όλοι αυτοί οι Άγιοι Μάρτυρες κατάγονταν από την Περσία και άθλησαν κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306-337 μ.Χ.) και του Πέρσου Βασιλέως Σαπώρ Β' (309-379 μ.Χ.).
Ο Αυδιησούς επισκόπευσε στην πόλη Βηθχασχάρ και καταγγέλληθηκε από τον ίδιο τον ανεψιό του, ότι αυτός και ο Επίσκοπος της πόλεως Χασχάρ Αυδάς, καθώς και άλλοι 38 χριστιανοί (δεκαέξι πρεσβύτεροι, εννέα διάκονοι, έξι μοναχοί και επτά παρθένες), διέβαλαν το Περσικό θρήσκευμα, προκειμένου να προσηλυτίζουν προς τον Ιησού Χριστό. Ανακρινόμενοι αυτοί δεν αρνήθηκαν ότι διδάσκουν τον λόγο του Θεού και το θεωρούσαν μάλιστα καθήκον τους να αποσπούν ανθρώπους από τα δίχτυα της πλάνης με τον θεμιτό τρόπο της διδασκαλίας. Τότε ο Αρσήθ, ο αδελφός του βασιλιά, διέταξε και τους έδεσαν με σχοινιά σφιχτά, τόσο, ώστε να σπάζουν τα κόκκαλά τους. Αυτό συνεχίστηκε για επτά ήμερες. Τότε ο Αρσήθ νόμισε ότι το θάρρος τους θα είχε πέσει και τους προσκάλεσε να φάγουν ειδωλόθυτα. Εκείνοι αρνήθηκαν και ενισχύθηκαν μάλιστα περισσότερο, όταν στη συντροφιά τους προστέθηκε και ο γενναίος αθλητής του Χρίστου Αυδάς, που είχε συλληφθεί εκείνη τη στιγμή. Τότε διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός τους και έτσι όλοι έλαβαν το αμάραντο στεφάνι της αιώνιας δόξας το 375 μ.Χ.
Άγιοι Ισαάκιος, Συμεών και Βαχθισόης
Προς έν πυρ εκπνέουσι τρεις ομοφρόνως,
Ισαάκιος Συμεών Bαχθισόης.
Οι Άγιοι Ισαάκιος, Συμεών και Βαχθισόης τελειώθηκαν διά πυρός. Στο Συναξάριον της Κωνσταντινούπολης αναφέρεται ότι άθλησαν κατά τους χρόνους του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου (306-337 μ.Χ.) και του Πέρσου βασιλέως Σαπώρ Β' (309-379 μ.Χ.), αφού προσήχθησαν ενώπιον του βασιλέως και ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό.
Άγιοι Αββάδες εν τη μονή του Αγίου Σάββα αναιρεθέντες
Διπλοῦς στεφάνους χειρὸς ἐκ τοῦ Κυρίου,
Πόνων χάριν δέχεσθε καὶ τῶν αἱμάτων.
Εἰκάδι Ἀββάδες ἐκ χθονὸς οὐρανὸν ἤλυθον εὐρύν.
Η Μονή του Αγίου Σάββα βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ. Στα χρόνια του Ηρακλείου (620 - 641 μ.Χ.), επέδραμαν σ' αυτή βάρβαροι Άραβες, διότι νόμιζαν ότι η Μονή είχε πολλούς θησαυρούς. Όμως, διαψεύσθηκαν. Οι μοναχοί (44 κατά την παράδοση) το μόνο πλούτο που είχαν, ήταν οι αρετές τους. Η συντήρηση τους ήταν λιτή και γινόταν με τον ιδρώτα του προσώπου τους. Οι επιδρομείς, όταν διαπίστωσαν ότι δεν υπήρχαν λάφυρα στο μοναστήρι, εκνευρίστηκαν πολύ κατά των μοναχών. Και αφού τους συγκέντρωσαν, τους είπαν να αρνηθούν την πίστη τους στο Χριστό. Επειδή, όμως, κανένας δεν δέχθηκε να αρνηθεί την πίστη του, αποφάσισαν να τους σκοτώσουν. Έτσι, άλλους αποκεφάλισαν, άλλους έσχισαν στη μέση, άλλους έκοψαν σε πολλά κομμάτια και άλλους κάρφωσαν με τα ξίφη τους. Μ' αυτόν τον τρόπο, οι Άγιοι αυτοί πατέρες, που μέχρι τέλους κράτησαν σταθερή την πίστη τους, πήραν το δρόμο για την αιωνιότητα, κοντά στο Χριστό.
Την φρικτή εκείνη σφαγή περιέγραψαν, ο Όσιος Στέφανος ο Σαββαΐτης (τιμάται 13 Ιουλίου), ο ανεψιός του Οσίου Ιωάννου του Δαμασκηνού και ο Όσιος Αντίοχος ο Πάνδεκτος (τιμάται 24 Δεκεμβρίου).
Μεταξύ των αγίων Αββάδων αναφέρεται και ο Όσιος Θεόκτιστος.
Η μνήμη των οσιομαρτύρων αυτών επαναλαμβάνεται και την 20η Μαρτίου.
Άγιος Παπυλίνος
O Παπυλίνος θραύσιν ευρών εκ ξίφους,
Πύλας πλάνης έθραυσε και θεούς άμα.
Ο Άγιος Παπυλίνος τελειώθηκε διά ξίφους.
Άγιος Πέτρος ο εν Βλαχέρναις
Άσειστος όντως πίστεως Πέτρος πέτρα,
Προς ον τα νεύρα πάπυροι το του λόγου.
Άγιος Πέτρος μαρτύρησε αφού τον μαστίγωσαν με μαστίγιο από νεύρα βοδιών μέχρι θανάτου. Ενταφιάσθηκε στο ναό των Βλαχερνών.
Ανάμνηση των εγκαινίων της Αγίας Ευφημίας πλησίον του Νεωρίου
Κατά την ημέρα αυτή εορταζόταν η γενεθλιακή εορτή του ναού της Αγίας Ευφημίας, που έκειτο στη θέση Μπαγτζέ καπί της Κωνσταντινουπόλεως.
Όσιος Νεάδιος ο Θαυματουργός
Τον Όσιο αυτό δεν τον αναφέρει ο Άγιος Νικόδημος στον Συναξαριστή του. Σώζεται όμως πλήρης Ακολουθία του Οσίου αυτού στον Παρισινό Κώδικα 1575 φ. 846, ποίημα Ιωσήφ του Υμνογράφου. Από την Ακολουθία του λοιπόν μαθαίνουμε ότι ο Νεάδιος ήταν επίσκοπος (άγνωστο που) και υπήρξε άνθρωπος πράος, άκακος, μαχητής κατά των αιρετικών και υπηρέτης των πασχόντων. Από τον θεό, λόγω των μεγάλων του αρετών, του είχε δοθεί το χάρισμα της θαυματουργίας και έτσι, μ' όλα αυτά, έγινε στύλος της Ορθοδοξίας και παράδειγμα πίστεως.
Άγιος Βουκασίνος ο Οσιομάρτυρας
Ο Άγιος Οσιομάρτυς Βουκασίνος έζησε κατά τον 20ο αιώνα και γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό, το Κλέπτσι, κοντά στην Ερζεγοβίνη. Δεν υπάρχουν επαρκείς αγιολογικές πληροφορίες για τον βίο του. Επειδή ήταν Ορθόδοξος μοναχός συνελήφθη κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου από τους φιλοναζιστές Ρωμαιοκαθολικούς Κροάτες και οδηγήθηκε στο φρικτό στρατόπεδο συγκέντρωσης Γιασένοβατς, όπου, αρνούμενος να μεταστραφεί στο Ρωμαιοκαθολικισμό, θανατώθηκε μετά από σκληρά βασανιστήρια.
Άγιος Θεόδωρος ο Ιερομάρτυρας Επίσκοπος Βρσακ
Δεν υπάρχουν επαρκείς αγιολογικές πληροφορίες για τον Άγιο Ιερομάρτυρα Θεόδωρο, Επίσκοπος Βρσακ στην περιοχή της βόρειας Σερβίας. Έζησε τον 16ο αιώνα μ.Χ. και το 1593 αναφέρεται ως Επίσκοπος και πνευματικός ηγέτης του λαού του, που αγωνιζόταν κατά των Τούρκων. Για να διασώσει το ποίμνιό του από την σφαγή, το οδήγησε προς την Ουγγαρία. Μετά την υπογραφή ειρήνης με τους Τούρκους επέστρεψε και πάλι στο Βρσακ, όπου συνελήφθη, βασανίσθηκε ανηλεώς και τον έγδαραν ζωντανό. Έτσι ο Άγιος Ιερομάρτυς Θεόδωρος, με το μαρτύριό του, εισήλθε στην χαρά του Κυρίου του και τη Βασιλεία του Θεού.
Όσιοι Κασσιανός και Λαυρέντιος
Ο Όσιος Κασσιανός του Κομέλ ήταν μαθητής του Αγίου Κορνηλίου του Κομέλ και ασκήτεψε στη μονή του Κομέλ. Καθημερινά μοχθούσε να μιμηθεί τον πνευματικό του διδάσκαλο σε όλα και ακολουθούσε πιστά τον μοναχικό του κανόνα. Ο Όσιος Κασσιανός συμβούλευε τους μοναχούς να διάγουν τον βίο τους με φόβο Θεού, να προσεύχονται αδιάλειπτα , να ασχολούνται με την καλλιέργεια του εσωτερικού τους κόσμου και να αποβάλλουν όλες τις κοσμικές τους σκέψεις, να είναι νηφάλιοι στη σκέψη, άγρυπνοι στην ψυχή και να ζουν με μετάνοια. Μετά την επιστροφή του Οσίου Κορνηλίου στο μοναστήρι, ο Όσιος Κασσιανός με πνευματική χαρά συνάντησε τον γέροντά του και παραιτήθηκε από την ηγουμενία της μονής, θέλοντας να είναι υποτακτικός στον γέροντά του, όπως πριν. Ο Όσιος Κασσιανός κοιμήθηκε με ειρήνη το 1537.
Ο Όσιος Λαυρέντιος του Κομέλ ήταν και ατός μαθητής του Οσίου Κορνηλίου του Κομέλ. Το 1538, με τη σύσταση του Οσίου Κορνηλίου, ομοφώνως εξελέγη ηγούμενος από τους αδελφούς της μονής και πορεύθηκε με βάση τις πνευματικές νουθεσίες και οδηγίες του διδασκάλου του. Παρ' όλες τις μοναχικές ασχολίες του, ο Όσιος Λαυρέντιος δεν εγκατέλειψε την προσφιλή σε αυτόν εργασία, που ήταν η αντιγραφή εκκλησιαστικών βιβλίων. Ο Όσιος Λαυρέντιος κοιμήθηκε με ειρήνη το 1548.
Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Εφραίμ εκ Ρωσίας
Την μνήμη του Οσίου Εφραίμ εκ Ρωσίας, τιμάει η Εκκλησία στις 26 Σεπτεμβρίου.
Άγιος Μακάριος ο Νοταράς Αρχιεπίσκοπος Κορίνθου
Η μνήμη του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά, τιμάται από την Εκκλησία στις 17 Απριλίου, όπου και ο βίος του.
Την ημέρα αυτή στο χωριό Μύλοι της νήσου Σάμου εορτάζεται πανηγυρικά η μνήμη του Αγίου Μακαρίου του Νοταρά, Αρχιεπισκόπου Κορίνθου, αφού ο Άγιος διήλθε από τον τόπο αυτό και τον πλούτισε με την ασκητική του μορφή και την πλούσια θαυματουργική του χάρη.
Άγιος Περεγρίνος Επίσκοπος Τέρνι
Ο Άγιος Περεγρίνος ήταν Επίσκοπος της πόλεως Τέρνι της Ιταλίας και κοιμήθηκε με ειρήνη το 138 μ.Χ.
Άγιος Περεγρίνος της Ωξέρρης ο Μάρτυρας
Ο Άγιος Μάρτυς Περεγρίνος γεννήθηκε στη Ρώμη και μαρτύρησε πιθανώς το 261 μ.Χ., επί βασιλείας Γαλλιηνού ή το 304 μ.Χ., επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Άγιος Καραντόκιος ο Πρίγκιπας
Ο Άγιος Καραντόκιος ήταν Ουαλλός πρίγκιπας και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. Βοήθησε τον Άγιο Πατρίκιο, Φωτιστή της Ιρλανδίας, στο ιεραποστολικό του έργο και κοιμήθηκε με ειρήνη.
Άγιος Δομνόλος
Ο Άγιος Δομνόλος ήταν μοναχός στην μονή του Αγίου Λαυρεντίου, κοντά στο Παρίσι της Γαλλίας, και το 543 μ.Χ. εξελέγη Επίσκοπος της πόλεως Λε Μαν. Κοιμήθηκε με ειρήνη το 581 μ.Χ.
Όσιος Φιδωλός
Ο Όσιος Φιδωλός έζησε στην Γαλλία και ήταν υιός ανωτέρου Ρωμαίου κρατικού αξιωματούχου. Αιχμαλωτίσθηκε από τον βασιλέα Κλόβις και ελευθερώθηκε από τον ηγούμενο της μονής Aumont, κοντά στο Troyes, Αβεντίνο. Εκεί εξελέγη αργότερα ηγούμενος και ασκήτεψε, αφού διέπρεψε στην αρετή και την κατά Θεόν πολιτεία. Κοιμήθηκε οσίως με ειρήνη.
Όσιος Βρενδανός ο Αναχωρητής
Ο Όσιος Βρενδανός γεννήθηκε στην Ιρλανδία περί το 489 μ.Χ. Εργάσθηκε ιεραποστολικά στη χώρα του και κοιμήθηκε στην πόλη Άνναγκχνταουν μεταξύ των ετών 577 και 583 μ.Χ.
Άγιος Ονωράτος Επίσκοπος Αμιένης
Ο Άγιος Ονωράτος γεννήθηκε στο Πορτ λα Γκραντ της Γαλλίας κοντά στην Αμιένη. Εξελέγη Επίσκοπος της Αμιένης και κοιμήθηκε με ειρήνη.
Άγιοι Φήλικας και Γεννάδιος οι Μάρτυρες
Οι Άγιοι Μάρτυρες Φήλικας και Γεννάδιος μαρτύρησαν στην Αφρική.
Άγιος Μακάριος των Αλταΐων
Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τον βίο του Ρώσου Αγίου.
saint.gr
