Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης
Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Κυριακή 5 Ἰουνίου 2022
Σήμερα Κυριακή τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων Πατέρων, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, τῶν συγκροτησάντων τήν Α΄ἐν Νικαίᾳ Οἰκου-μενική Σύνοδον καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας τό ἔργο τους καί τόν ἀγῶνα πού κατέβαλαν γιά νά ἀντικρούσουν τήν αἵρεση τοῦ Ἀρείου.
Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς καλεῖ νά ἑορτάσουμε τούς Πατέρας ὡς ἑξῆς: «Τάς μυστικάς σήμερον τοῦ Πνεύματος σάλπιγγας, τούς Θεο-όρους Πατέρας ἀνευφημήσωμεν, τούς μελωδήσαντας ἐν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας, μέλος ἐναρμόνιον θεολογίας, Τριάδα μίαν, ἀπαράλλα-κτον οὐσίαν τε καί Θεότητα, τούς καθαιρέτας Ἀρείου καί ὀρθοδόξων προμάχους, τούς πρεσβεύοντας πάντοτε Κυρίῳ ἐληθῆνια τάς ψυχάς ἡμῶν»(Δοξαστικό στιχηρῶν τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πατέρων).
Γιορτάζουμε τήν ἑορτή τῶν Ἁγίων Πατέρων, πού ἀντιμετώπισαν ἀποτελεσματικά τόν ῎Αρειον, ὁ ὁποῖος δέν ἐδέχετο τό ὁμοούσιο τοῦ Υἱοῦ μέ τόν Πατέρα, δέν εἶναι ἐπίσης συνάναρχος καί συναΐδιος τοῦ Πατρός. Ἀκόμη ἰσχυρίσθη, ὅτι ὁ Υἱός δέν ἐγεννήθη ἐκ τοῦ Πατρός, ἀλλά ἐκτίσθη μέ τήν θέληση τοῦ Πατρός ἐκ τοῦ μηδενός. Ἑπομένως δέν εἶναι τέλειος Θεός καί δέν δύναται νά πιστευθῇ ὁ Υἱός ὡς Δεύτερον Πρόσωπον τῆς Ἁγίας Τριάδος.
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Α΄Οἰκουμενικῆς Συνόδου διεκήρυξαν ὅτι ἀληθινά ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος (καί ὄχι φαινομενικά) καί μάλιστα τέλειος ἄνθρωπος κατά πάντα (πλήν τῆς ἁμαρτίας), ὅτι ἀνελήφθη ὡς Θεός καί ἄνθρωπος μαζί καί κάθισε στά δεξιά τῆς μεγαλοσύνης τοῦ Θεοῦ ἐν ὑψηλοῖς. Ἐπίσης ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνο-δος ὁμολόγησε καί ἀνεκήρυξε τόν Υἱό ὁμοούσιο καί ὁμότιμο μέ τόν Πατέρα καί τόν Ἅγιον Πνεῦμα.
Οἱ Πατέρες γενικά τῆς Ἀγίας μας Ἐκκλησίας σαλπίζουν μέ μελωδικό καί ὄχι ἄγαρμπο τρόπο ἐπιστροφή στήν Ἐκκλησία. Μᾶς διδάσκουν ὅτι τό δικό μας λογικό, ὁ δικός μας τρόπος σκέψης δέν εἶναι ἀρκετός, ὅταν προσπαθεῖ νά ἐξηγήσει μυστήρια. Καί εἶναι μυστήριο ὄχι μόνο ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἤ ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ὁ Θεός κοινωνεῖ τήν ζωή καί τήν ἀλήθεια μέ τόν ἄνθρωπο, ἀλλά, κυρίως, ὁ ἴδιος ὁ Θεός, τό ὅτι εἶναι Τριαδικός.
Οἱ Πατέρες, ἐπειδή ἦσαν σάλπιγγες τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ζοῦνε τήν φώτιση καί τήν ἀποκαλύπτουν ἐν Συνόδῳ, ὅτι τά τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι ὁμοούσια, τῆς ἰδίας καί ἀπαραλλάκτου οὐσίας, ἑπομένως καί ἡ φύση τους εἶναι ἴδια καί ἀπαράλλακτη, δηλαδή θεϊκή, ὡστόσο διαφέρουν ὡς πρός τήν ὑπόσταση, δηλαδή εἶναι διαφορετικά πρόσωπα. Δέν ὑπάρχει ἀνωτερότητα ἤ κατω-τερότητα ἐξουσίας.
Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μελωδοῦν στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀλήθειά τους διατυπώνεται εἰς τήν ἐν Χριστῷ κοινωνία.
Μορφωμένοι κατά κόσμον καί ἁπλοϊκοί, εἶναι ἁλιεῖς ἀνθρώπων, ὅλοι τους συνυπάρχουν μέ ταπεινότητα καί ἀγάπη. Δέν μένει ὁ λόγος τους ἀτομικός καί αὐτάρκης, ἀλλά τόν καταθέτουν στήν Ἐκκλησία, στήν Σύνοδο. Ἐκεῖ γίνεται ἀποδεκτή ἡ ἀλήθειά του, μέ τήν ἐπιβεβαίωση καί τήν σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Χριστός ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά μᾶς δώσει τήν κοινωνία μέ τόν Θεό. Ἄν δέν γινόταν ἕνας ἀπό ἐμᾶς, πώς θά μπορούσαμε οἱ κτιστοί νά κοινω-νήσουμε μέ τόν Ἄκτιστο; Ἀσφαλῶς θά ἦτο ἀδύνατο. Ὁ Θεός ὅμως μᾶς ἀγαπᾶ. Γίνεται ἕνα μέ μᾶς. Ἑπομένως μποροῦμε νά Τόν ζήσουμε σ’ αὐτήν τήν ζωή κοινωνώντάς Τον στήν Ἐκκλησία καί ὡς φῶς ἄκτιστο στή προσευχή μας, ἀλλά καί στήν αἰωνιότητα, καθώς ἡ φύση μας εἶναι στόν οὐρανό ἑνωμένη μέ τήν θεότητά Του. Ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς λοιπόν μπορεῖ πλέον νά κοινωνήσει μέ τόν Τριαδικό Θεό στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ.
Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀφήνει τήν χαρά τῆς κοινωνίας μαζί Του νά δροσίζει τήν καρδιά μας καί νά μᾶς γεμίζει ἐλπίδα, διότι κανένα κα-κό δέν μπορεῖ νά μᾶς χωρίσει ἀπό τόν Θεό πού μᾶς δημιούργησε καί μᾶς ἀναδημιούργησε ἐν Χριστῷ.Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς ἀναδημιουρ-γίας εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ἀνακαίνηση καί θέωσή μας καί ἡ ἐπιστροφή μας στόν Παράδεισο. ΑΜΗΝ.
