Οι μικρομεσαίοι αγρότες, το οργανωμένο αγροτικό κίνημα, που για 33 μερόνυχτα, είμαστε στο μπλόκο, παλεύοντας ενάντια στα εξοντωτικά μέτρα και σχέδια της κυβέρνησης και της ΕΕ, συνεχίζουμε τον αγώνα, αφού ο πυρήνας της κυβερνητικής πολιτικής που μας έβγαλε στα μπλόκα και στους δρόμους παραμένει ο ίδιος. Είναι αγώνας για την επιβίωσή μας.
Το πλαίσιο διεκδικήσεων που προβάλλουμε εκφράζει τα συμφέροντα των μικρομεσαίων αγροτών, που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών στη χώρα μας. Είναι αιτήματα άμεσα και ζωτικής σημασίας, η ικανοποίηση των οποίων μπορεί να δώσει μια "ανάσα ζωής" στους μικρομεσαίους αγρότες, που εξαιτίας της εφαρμοζόμενης πολιτικής της ΕΕ και της κυβέρνησης, βλέπουμε το εισόδημά μας να συρρικνώνεται κι απειλούμαστε με ολοκληρωτική χρεοκοπία και μαζικό ξεκλήρισμα. Δεν έχουν σχέση αυτά τα αιτήματα με τις επιδιώξεις των μεγαλοαγροτών, των μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, των μεγαλεμπόρων, των μονοπωλιακών ομίλων που θέλουν να φύγουν από τη μέση οι μικρομεσαίοι αγρότες για να περάσει ολοκληρωτικά στα χέρια τους η γη, η παραγωγή, η εμπορία των αγροτικών προϊόντων, για ν' αυξήσουν κι άλλο τα κέρδη τους.
Αυτές οι επιδιώξεις εκφράστηκαν, σε μεγάλο βαθμό, μέσα από το πλαίσιο αιτημάτων που πρόβαλλαν άλλες δυνάμεις – πανελλαδικά, τοπικά και κλαδικά "αγροτοσυνδικαλιστά σχήματα" - οι οποίες δραστηριοποιούνται μέσα σε άλλα μπλόκα όπως για παράδειγμα το αίτημα η θέσπιση του «κατά κύριο επάγγελμα αγρότης», διαχωρισμός που αποτελεί ένα από τα εργαλεία ξεκληρίσματος της μικρομεσαίας αγροτιάς.
Είναι φανερό ότι και σε τούτη την αγροτική κινητοποίηση, όπως στις προηγούμενες των τελευταίων ετών, λειτούργησαν οι δυο γραμμές που υπάρχουν και δρουν μέσα στο αγροτικό κίνημα, εκφράζοντας κι εκπροσωπώντας την διαστρωμάτωση και τα διαφορετικά συμφέροντα που υπάρχουν μέσα στην αγροτιά.
Το πλαίσιο των αιτημάτων που συναποφασίσαμε στη πανελλαδική σύσκεψη των 68 μπλόκων, στις 7 Φλεβάρη,
