Πολύ συχνά όταν αναφερόμαστε στον όρο ενδοοικογενειακή βία προκαλούμε ένα συνειρμό ή μια εικόνα στο μυαλό μας που δείχνει τη σωματική βία που ασκείται σε ένα ζευγάρι συνήθως από τον άνδρα στη γυναίκα. Αυτό που συχνά ξεχνάμε κι είναι απαραίτητο να θυμόμαστε είναι η διάσταση της συναισθηματικής ή αλλιώς ψυχολογικής βίας που δέχεται ένα μέλος ή και τα δύο μέσα σε μια σχέση και είναι πολύ συχνά ένα προειδοποιητικό μήνυμα για μια δυσλειτουργική σχέση.

Ακριβώς επειδή οι συνέπειες της ψυχολογικής βίας δεν είναι άμεσα ορατές και τα τραύματα που αφήνει δεν αναγνωρίζονται με γυμνό μάτι όπως αυτά της φυσικής βίας, οι γυναίκες αλλά και οι άνδρες που είναι θύματα αυτού του είδους της κακοποίησης τείνουν να την κρίνουν ως δευτερεύουσα και λιγότερο σημαντική αφού επιλεκτικά παραμένουν στα θετικά της σχέσης τους και στις καλές στιγμές με το σύντροφο, αγνοώντας αυτά τα σημάδια.

Περισσότεροι από 3 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο έχουν χάσει τη ζωή τους από τον κορωνοϊό και τις σοβαρές επιπλοκές της.

Αν και έχει σημειωθεί απίστευτη πρόοδος μέσα σε μόλις έναν χρόνο, που οδήγησαν στην ανάπτυξη αποτελεσματικών εμβολίων, διαγνωστικών εξετάσεων και θεραπειών, υπάρχουν ακόμα πολλά που δεν γνωρίζουμε για τις συνέπειες της COVID-19 στους πνεύμονες και σε άλλα όργανα του σώματος, που οδηγούν τελικά σε θανατηφόρα αποτελέσματα.

Οι καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (πρύτανης ΕΚΠΑ), συνοψίζουν αυτά τα δεδομένα.

«Φάρμακο» για όσους πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη είναι η άσκηση καθώς ενεργοποιείται ο μεταβολισμός του σακχάρου.
«Σύμφωνα με πρόσφατα επιδημιολογικά στοιχεία πάνω από 422 εκατομμύρια άτομα στον κόσμο πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη ενώ η συχνότητα της νόσου έχει συνεχώς αυξανόμενη πορεία. Αυτό οφείλεται κυρίως σε αλλαγές στον τρόπο ζωής, δηλαδή την αύξηση της πρόσληψης θερμίδων και τη μείωση της σωματικής δραστηριότητας. Σήμερα έχουμε αυξήσει την πρόσληψη των θερμίδων σε ημερήσια βάση, λόγω της ποιότητας των τροφών καταναλώνοντας πολλά λιπαρά, ενώ έχουμε περιορίσει τις μετακινήσεις καθώς και τη χειρωνακτική εργασία, με αποτέλεσμα το θετικό ενεργειακό ισοζύγιο να φτάνει σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και τις 500 θερμίδες ημερησίως». Αυτά τονίζει στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Αθανάσιος Τζιαμούρτας, καθηγητής στο γνωστικό αντικείμενο Βιοχημεία της Άσκησης στο ΤΕΦΑΑ του πανεπιστημίου Θεσσαλίας και πρόεδρος του Τμήματος Διαιτολογίας και Διατροφολογίας του ίδιου πανεπιστημίου.

Η 8η Μαΐου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας και εορτάζεται κάθε έτος με πολλές δράσεις σε όλη την χώρα, ενώ αποτελεί για τους πάσχοντες από Θαλασσαιμία και Δρεπανοκυτταρική Νόσο μία ξεχωριστή μέρα εορτασμού και απολογισμού.

Η ΕΟΘΑ μέσω της συμμετοχής της σε παγκόσμιες πρωτοβουλίες, εθνικά και διεθνή συνέδρια, δράσεις και βραβεύσεις, έχει θέσει ως πρωταρχικό της στόχο τη βελτίωση και την αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των θαλασσαιμικών, σε πανελλαδικό, πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

Tο εμβόλιο Pfizer/BioNTech κατά της Covid-19 «δουλεύει» και στους ανθρώπους που κάνουν θεραπεία για καρκίνο, ακόμη κι αν ο οργανισμός τους έχει μικρότερη ανοσιακή απόκριση σε σχέση με τους μη καρκινοπαθείς, σύμφωνα με μια νέα ισραηλινή επιστημονική μελέτη.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Σάλομον Στέμερ του Ιατρικού κέντρου Ράμπιν του Νοσοκομείου Μπέιλινσον, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ογκολογίας JAMA Oncology, συνέκριναν την ανταπόκριση στο εμβόλιο 102 καρκινοπαθών με μέση ηλικία 66 ετών και 78 υγιών.

Μολονότι τα επίπεδα αντισωμάτων στους καρκινοπαθείς ήταν κατά περίπου 70% χαμηλότερα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, ήταν παρόλα αυτά επαρκή για να παρέχουν προστασία έναντι της λοίμωξης Covid-19.

«Η πατέντα των εμβολιών θα αρθεί άλλα θα γίνει με πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα», διαμηνύει συνεργάτης του κορυφαίου λοιμωξιολόγου των ΗΠΑ, Άντονι Φάουτσι, ο Κωνσταντίνος Στρατάκης που είναι στέλεχος του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ και επικεφαλής ερευνών στην ΕΛΠΕΝ.

Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΘΕΜΑ 104,6, εξηγώντας τις δυσκολίες στην άρση της πατέντας, τόνισε ότι το «όλο πρόγραμμα της πνευματικής ιδιοκτησίας στις ΗΠΑ είναι πολύ ισχυρό.

Οι μεγάλες εταιρείες –όπως η Moderna και η BioNTech- που ετοίμαζαν εμβόλια mRNA για την ελονοσία, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και κατά του καρκίνου, «”έχασαν” χρόνο λόγω και του κορωνοϊού, γιατί όλες οι γραμμές παραγωγής και οι επιστήμονες στράφηκαν στην αντιμετώπιση της πανδημίας», τόνισε ο διευθυντής ερευνών στο Ολλανδικό Ινστιτούτο για τον καρκίνο, Αναστάσης Περράκης, μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα.

«Δεν ήταν κάτι που θα το έβρισκαν μέσα σε 2-3 χρόνια, αλλά θα μπορούσαμε να συζητάμε σήμερα για αρχικές κλινικές μελέτες. Πιστεύω ότι θα καθυστερήσουμε», είπε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον καθηγητή, η τεχνολογία mRNA υπάρχει εδώ και πάνω από μια δεκαετία, σε εταιρείες με ιστορία χρόνων, με μεγάλα κεφάλαια, και οι οποίες είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο.

Ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας στο LSE, Ηλίας Μόσιαλος, με ανάρτησή του στο Facebook απάντησε στις θεωρίες σχετικά με το εμβόλιο του κορονοϊού και την γονιμότητα των γυναικών.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Ηλία Μόσιαλου:

Εμβόλια και υπογονιμότητα: υπάρχει επιστημονικός συσχετισμός;

Δρ. Γρηγόρης Βασιλειάδης, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπευτής
Το πένθος είναι οι συναισθηματικές και σωματικές αντιδράσεις και επιπτώσεις που αισθάνονται οι άνθρωποι λόγω θανάτου ενός αγαπημένου προσώπου. Περιλαμβάνει ένα μεγάλο φάσμα συναισθημάτων όπως λύπη, θυμό, απελπισία, ενοχές, φόβο. Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να παρουσιάσει ένα διαφορετικό συνδυασμό συναισθημάτων και σωματικών ενοχλήσεων.
Ο θάνατος ενός παιδιού δημιουργεί ένα ανυπόφορο αίσθημα αδικίας. Η απώλεια του μέλλοντος του παιδιού, τα ανεκπλήρωτα όνειρα και το παράλογο της συμφοράς, καθιστούν το χαμό ενός παιδιού από τις πλέον οδυνηρές ανθρώπινες εμπειρίες.

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στη Βρετανία, με επικεφαλής έναν Έλληνα επιστήμονα της διασποράς, δημιούργησαν ένα εργαστηριακό χοληδόχο πόρο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποκατάσταση βλαβών στο ήπαρ.

Είναι η πρώτη φορά που ένα τέτοιο οργανοειδές (μίνι-όργανο εργαστηρίου), το οποίο έχει δημιουργηθεί στο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, χρησιμοποιείται στην πράξη σε ανθρώπινα όργανα.