ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Τί είναι ο Αγιασμός, και ποιά η διαφορά του Μεγάλου από το Μικρό; «Μέγας Αγιασμός», σε αντιδιαστολή με το «Μικρό Αγιασμό». Ο Αγιασμός ανήκει στην κατηγορία των «μυστηριοειδών τελετών». Μυστηριοειδείς καλούνται οι ακολουθίες μέσω των οποίων παρέχεται αοράτως η Θεία Χάρη με αισθητούς χειρισμούς και σημεία, δεν έχουν συσταθεί όμως από τον Κύριο, ούτε είναι αναγκαίες προς σωτηρία, όπως τα μυστήρια.
Στους Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο αριθμός επτά, που αναφέρεται στα Μυστήρια, είναι άγνωστος. Θεωρούν κάθε μορφή ιεροπραξίας που γίνεται από τους κανονικούς λειτουργούς της Εκκλησίας για αγιασμό και σωτηρία των πιστών, σαν Μυστήριο.

Τό Σάββατο 31-12-2022 το απόγευμα και ώρα 6 μ.μ., παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ηλείας κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ θα χοροστατήση εις τον Μεγάλον Εσπερινόν στον Ι.Ν.Αγ.Αθανασίου Αμαλιάδος, θα ευλογήση την πίττα των ενοριών, των Φιλοπτώχων Ταμείων και των ευαγών Ιδρυμάτων της Πόλεως Αμαλιάδος και της Περιοχής της και θα ευχηθή υγείαν και αποδοτική δουλειά κατά το νέον έτος 2023 εις πάντας τους Ιερείς, τους Εκκλ. Επιτρόπους, Ιεροψάλτας, Νεωκόρους, τα Μέλη των Δ. Συμβουλίων των Φιλοπτώχων Ταμείων και τῶν Ιδρυμάτων και εις πάντας τους χριστιανούς της Περιοχής.

Η χρονική «στιγμή» της θεοφάνειας

Οι Ευαγγελιστές Ματθαίος και Μάρκος τοποθετούν «χρονικά» την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος αμέσως μετά την έξοδο του Ιησού από τα νερά του Ιορδάνη και σε άμεση σχέση με τη βάπτιση. Ο Λουκάς διαφοροποιείται κάπως στο σημείο αυτό και τοποθετεί το «ανεωχθήναι τον ουρανόν και καταβήναι το Πνεύμα το Άγιον… επ’ αυτόν» (Λουκ. 3,21-22) «λίγο αργότερα» και μετά το πέρας της βάπτισης.

Ένα από τα μυστηριώδη γεγονότα στην ιστορία του κόσμου, στο οποίο δεν έχει δοθεί ακόμα ικανοποιητική και γενικά αποδεκτή ερμηνεία, είναι και η εμφάνιση του αινιγματικού άστρου κατά τη γέννηση του Χριστού. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος, μόνος αυτός αναφέρεται στο φαινόμενο αυτό, το οποίο το συσχετίζει με την προσκύνηση του Θείου Βρέφους από τους Μάγους της Ανατολής (Ματθ.2,1-9).

Η τελετή του Αγιασμού είναι μια ιεροπρεπής Ακολουθία της Εκκλησίας μας, που συμπεριλαμβάνει ευχές και αναγνώσματα, ώστε το απλό ύδωρ να εμπλουτιστή από την  κατερχόμενη χάρη του Αγίου Πνεύματος και να αποκτήση ιαματικές ιδιότητες, αφʹ ενός προς ευλογία του πιστού και ενίσχυση κάθε αγαθής ενέργειας, αφʹ ετέρου προς αποτροπή κάθε εναντίας δυνάμεως.

27 Δεκεμβρίου - Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυρας και Αρχιδιάκονος, Άγιος Θεόδωρος ο Γραπτός, Άγιος Θεόδωρος ο Α' Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης, Όσιος Λουκάς ο Τριγλινός, Άγιος Μαυρίκιος, ο γιος του Φωτεινός και οι Άγιοι Εβδομήκοντα Μάρτυρες και Άγιος Βαρλαάμ Αρχιεπίσκοπος Τομπόλσκ

«Του χρόνου μας αρχή καλή και ο Χριστός μας προσκαλεί, την κακία ν' αρνηθούμε μ' αρετές να στολιστούμε».

Μέσα στην πανευφρόσυνη εορταστική περίοδο του Αγίου Δωδεκαημέρου, στον περικαλλή Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πύργου, με Εκκλησιαστική λαμπρότητα και την δέουσα ιεροπρέπεια, εορτάστηκαν η μεγάλη Δεσποτική εορτή της κατά σάρκας Περιτομής του Χριστού, η Ιερή μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου και η ανατολή του νέου Σωτηρίου έτους 2023 μ.Χ.

Η ενανθρώπηση του Υιού και Λόγου του Θεού είναι το πλέον ελπιδοφόρο και χαρμόσυνο γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία, διότι αποτελεί τη φωτοφόρο χαραυγή της απολυτρώσεως του ανθρώπου και ολοκλήρου της κτίσεως από τη φοβερή δουλεία της αμαρτίας και της φθοράς, την οποία εισήγαγε στη θεία δημιουργία ο διάβολος, ο ολέθριος αντίδικος του Θεού και καταστροφέας των έργων Του. Ο άγιος άγγελος της Γεννήσεως διαμήνυσε στους ταπεινούς ποιμένες της Βηθλεέμ πως «ιδού ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ, ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ος εστι Χριστός Κύριος» (Λουκ.2,10), κομίζοντας τη χαροποιό είδηση για την οποία αδημονούσε κάθε ανθρώπινη ψυχή. Η όντως μεγάλη αυτή χαρά έγινε έκδηλη στους απλοϊκούς εκείνους ανθρώπους οι οποίοι δοκίμασαν πρώτοι την ανεκλάλητη αγαλλίαση της ενανθρωπήσεως του Θεού, την απαρχή της σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους.

 Εὐρισκόμεθα ἀγαπητοί μου χριστιανοί μπροστά στόν νέον χρόνον. Ἔχομεν ἀναλογιστεῖ ὅτι αὐτά τά ὁποῖα εὑρίσκονται γύρω μας ποιός τά ἐδημιούργησε; Εἶναι ἀνθρώπινον χέρι ἤ θεϊκό; Γιατί εὐχόμεθα στήν ἀρχή τοῦ χρόνου ὁ Θεός νά τόν καταστήση εἰρηνικόν καί δημιουργικόν.
Ἡ πίστης ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ὅτι ὁ κόσμος πού εἶναι ἕνα στολίδι, ἐδημιουργήθηκε ἀπό τόν Πάνσοφον καί Πανάγαθον Θεόν. Εἶναι ὁ ἐπίγειος παράδεισός μας, πού μᾶς τόν πρεσέφερε ὁ Θεός νά ζοῦμε χαρούμενα, δημιουργικά ἀλλά καί πρός διδασκαλίαν ὅλων μας.

«Κι όλοι παν στην εκκλησιά, τον Χριστό να προσκυνήσουν…», τραγουδάγαμε όταν ήμασταν μικροί αυτές τις ημέρες, καθώς περιμέναμε να έρθει η μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων. Αναρωτιόμαστε αν στον καιρό μας αυτή η προσμονή εξακολουθεί να υφίσταται. Σήμερα ο κόσμος μας έχει μετατρέψει τα Χριστούγεννα σε μια εμπορική χρονική στάση. Η χαρά για την ανακαίνιση του κόσμου και του ανθρώπου, κάτι που ο δυτικός άνθρωπος το είχε μετατρέψει σε τέχνη και γι’ αυτό οι υπέροχοι χριστουγεννιάτικοι ύμνοι, οι πίνακες ζωγραφικής, τα κάλαντα, έχει μετατεθεί από το πνευματικό γεγονός στο αδιανόητο να γιορτάζονται Χριστούγεννα χωρίς την παρουσία των πολλών στην χριστουγεννιάτικη λειτουργία.