Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ
Κυριακή 4 Aὐγούστου 2019
Τήν προσεχή Τρίτη ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶ-στες, θά ἑορτάσει τήν Δεσποτική ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου. Ἡ Ἐκκλησία ἔθεσε τή Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ ἑορτολο-γικά στό κέντρο τοῦ διαστήματος ἀπό τό Πάσχα μέχρι τά Χριστού-γεννα. Ἡ Μεταμόρφωση, μαζί μέ τήν Ἐνανθρώπηση καί τό Πάσχα, εἶναι ἕνας ἀπό τούς πνευματικούς σταθμούς τῆς ἀνθρώπινης πο-ρείας μέσα στό χρόνο. Αὐτό δείχνει πώς ἡ Ἐκκλησία δέν θεώρησε ποτέ τή Μεταμόρφωση ὡς ἕνα ἁπλό θαῦμα, ἀλλά ὡς μία πράξη τοῦ Χριστοῦ τῆς ἴδιας σημασίας γιά τήν σωτηρία μας μέ τήν Ἐνσάρκωση καί τήν Ἀνάσταση.
Ὁ Χριστός μέ τήν θεία Του Μεταμόρφωση ἀπεκάλυψε πιό ἦταν τό κύριο ἔργο Του, ποιός ἦταν ὁ τελικός Του σκοπός. Ἦτο ἡ ἀνάπλαση, ἡ ἀνακαίνιση καί ἡ θέωση τῶν ἀνθρὠπων. Ὁ Χριστός πῆρε αὐτό πού εἴχαμε, γιά νά μᾶς δὠσει αὐτό πού εἶχε Ἐκεῖνος. Ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά γίνουμε ἐμεῖς κατά χάριν θεοί.
Τό ἔργο τῆς θεϊκῆς μεταμορφώσεως τῶν ἀνθρώπων ἄρχισε ἤδη νά πραγματοποιεῖται. Ὁ Χριστός ὑψώνει καί μεταμορφώνει, τήν ζωή του, τό εἶναι του ὁλόκληρο. Ὁ ληστής ἐπάνω στό σταυρό γίνεται θεολόγος καί ἅγιος, πρῶτος πολίτης τοῦ Παραδείσου. Ὁ φοβερός ἀντίπαλος τοῦ Κυρίου, ὁ μέγας διώκτης τῶν Χριστιανῶν Παῦλος γί-νεται ὁ πιό πιστός Του φίλος, γίνεται τό ἄλογο τοῦ Θεοῦ, πού διέ-τρεξε τέσσερες φορές τόν τότε γνωστό κόσμο καί κήρυξε τό Εὐαγ-γέλιο σ’ὅλη τήν οἰκουμένη. Ἡ μεταμόρφωση τῶν ἀνθρώπων φαίνε-ται στά πρόσωπα τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας. Τά σώματα τῶν Ἁγἰων ἀκτινοβολοῦν θεῖο φῶς, εὐωδιάζουν, θαυματουργοῦν, παραμένουν ἄφθαρτα.
Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἕνα ἐπεισόδιο ἀπό τήν ἐπί-γεια δράση Του, πού ἔλαβε χώρα λίγο πρίν ἀπό τήν πορεία Του πρός τήν Ἱερουσαλήμ, πορεία πού κατέληξε στό Πάθος καί τήν Ἀνάστα-ση. Μαζί μέ τήν Βάπτιση ἔχει κοινή τήν ἀποκάλυψη τῆς ἁγίας Τριά-δος, μέ τήν Ἀνάσταση ἔχει κοινή τήν ἀποκάλυψη τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ.
Ἡ Μεταμόρφωση εἶναι ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο, πού βοηθᾶ στή σωτηρία μας μέ τή σωστή θεογνωσία καί ἀνθρω-πογνωσία πού παρέχει. Ἀποκαλύπτεται σ’ αὐτήν ποιός εἶναι ὁ Χριστός, ποιός εἶναι ὁ ἄνθρωπος καί πού βαδίζει ἡ ἱστορία μας.
Μᾶς δείχνει ἡ Μεταμόρφωση ποιός εἶναι ὁ Χριστός. Πολλοί σύγ-χρονοί μας ἔχουν γιά τόν Χριστό τήν πλανεμένη ἀντίληψη πώς εἶναι ἕνας μεγάλος δάσκαλος ἤ ἕνας ἠθικολόγος. Ἡ Μεταμόρφωσή Του ὅμως ἀποκαλύπτει ὅτι εἶναι Υἱός τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἀλλαγή τῆς μορφῆς Του, τό θεϊκό ἄκτιστο φῶς πού τό περιτριγύρισε, ἡ οὐράνια φωνή τοῦ Πατρός πού μαρτύρησε γιά τή θεϊκή Του φύση, ὅλα δείχνουν ὅτι εἶναι Θεός. Μπορεῖ νά ἔζησε ἀνάμεσά μας μέ τήν μορφή δούλου, μπορεῖ ἀπό ἀγάπη γιἀ μᾶς νά ὑπέμεινε τό σταυρικό θάνατο, δέν παύει ὅμως οὔτε στιγμή νά εἶναι ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ πού ἐνανθρώ-πησε, δίδαξε, ἔπαθε καί ἀναστήθηκε ἀπό ἀγάπη γιά τό πλάσμα Του, τόν ἄνθρωπο. Ἐπειδή εἶναι Θεός, γι’ αὐτό εἶναι καί σωτήρας μας, γι’ αὐτό τά λόγια Του καί ἡ ζωή Του εἶναι δεσμευτικά γιά τούς πιστούς, γι’ αὐτό ἡ ζωή καί τό ἔργο Του εἶναι τό κέντρο τῆς πίστεώς μας.
Ἡ ἀνθρώπινη θέλησή Του ἀκολούθησε ἀπό τήν πρώτη στιγμή καί μέχρι τήν ὥρα τοῦ θανάτου τή θεϊκή Του θέληση. Ἡ ἀνθρώπινη ἐπιθυμία ἦταν ταυτισμένη μέ τή θεϊκή ἐπιθυμία Του. Ἔτσι ἔγινε καί ὡς ἄνθρωπος αὐτό πού ἦταν ὡς Υἱός τοῦ Θεοῦ. Αὐτό ἀκριβῶς εἶναι πού μᾶς δίνει τή δυνατότητα τῆς σωτηρίας, διότι ὁ Χριστός θέωσε τήν ἀνθρώπινη φύση μας. Ἀνέλαβε νά κάνει ὅ,τι δέν κατόρθωσε ὁ παλαιός Ἀδάμ, νά κάνει τόν ἄνθρωπο υἱό τοῦ Θεοῦ μέ τή θέωση τῆς φύσεώς του. Ὁ Χριστός ἦτο Θεός ἀληθινός, γιατί τό μαρτυρεῖ ἡ οὐράνια φωνή καί ὁ ἐρχομός τοῦ Μωυσῆ καί τοῦ Ἠλία. Ἄνθρωπος ἀληθινός ὅπως τό δείχνει ἡ ἀλλαγή τῆς μορφῆς Του, ὅταν ἀποκα-λύφθηκε στή θεωμένη μορφή της. Ἄνθρωπος ἀληθινός, ὅπως ἦταν καί πρίν καί μετά ἀπό τή Μεταμόρφωση ἀνάμεσά μας.
Ὁ Χριστός ἐξακολουθεῖ νά παρουσιάζεται ὡς υἱός τοῦ ἀνθρώπου, προσκαλῶντας τούς ἀνθρώπους νά ἀποδεχθοῦν ὄχι αὐτό πού βλέπουν μέ τά μάτια τοῦ σώματος, ἀλλά αὐτό πού δέν βλέπουν, τήν θεία φύση Του. Μέ τόν τρόπον αὐτόν ἐπιτρέπει στόν ἄνθρωπον νά τόν δεχθεῖ ἀβίαστα καί ἐλεύθερα. Ὅποιος πιστεύει στόν Χριστόν θά ἀξιωθεῖ νά δεῖ καί τήν δόξα τῆς θεότητός Του, ἄν ὄχι ἐδῶ στήν γῆ, ὁπωσδήποτε στόν Οὐρανόν, στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.
