3,2,1,…
"Πάει ο παλιός ο Χρόνος, ας γιορτάσουμε, παιδιά…"
Και αν αυτή η γιορτή δεν είναι για την απαλλαγή του Παλιού και την έλευση του Νέου;
Και αν αυτή η γιορτή δεν είναι για την αλλαγή σκυτάλης αλλά για την συμπόρευση;

Και αν αυτή η γιορτή δεν είναι για να επαναλάβουμε τις ίδιες ευχές και ελπίσουμε απλά για τις ίδιες προσδοκίες;
Όλες οι χρονιές δεν είναι ίδιες. Για άλλους φεύγουν με ευτυχία, για άλλους με αδημονία για το μέλλον, για άλλους με νοσταλγία, για άλλους με απώλεια και πόνο. Για κάποιους ομόρφυνε ο κόσμος με ένα μωρό, για κάποιους άνοιξαν δρόμοι με κάποια επιτυχία, για κάποιους έφερε δοκιμασίες και ανηφόρα, για κάποιους άρχισε μια κοινή ζωή, για κάποιους η χρονιά που φεύγει κύλησε με ηρεμία, για κάποιους "πήρε" κάποιον αγαπημένο.
Και αν αυτή η γιορτή είναι για μια Νέα Χρονιά που ξημερώνει με Ελπίδα για Υγεία, Ευτυχία, Πρόοδο, Αδελφοσύνη, Αλληλεγγύη που θα προστεθεί, χωρίς να σβήσει, σε όλα αυτά που έχουν ήδη περάσει; Γιατί η Ζωή δεν είναι μόνο Άσπρο και Μαύρο. Όλα τα υπέροχα που έρχονται είναι μια συνέχεια όλων αυτών που έχουμε ζήσει. Και αν έρθουν και τα δύσκολα, θα έρθουν να μας βρουν ενωμένους, με το κεφάλι ψηλά, σε μια συμπόρευση του Χτες, του Σήμερα και του Αύριο.
Και αν αυτή η γιορτή είναι για άλλη μια ρυτίδα γέλιου; Για άλλο ένα τρυφερό βλέμμα στον Συνάνθρωπο;
Γιατί όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαn είναι οι ρίζες μας. Και αυτό που έρχεται είναι ένα από τα κλαδιά μας.
Ας δυναμώνει το δέντρο της ζωής μας, με τις ρίζες μας βαθιές και ακλόνητες!
Καλή Χρονιά!
IliaPress