Ω καιροί, ω ήθη! (Κικέρωνας "Ο tempora ο mores")
Η ψήφος είναι η υπέρτατη στιγμή ενός πολίτη να υψώσει τη φωνή του. Ας μη σωπάσουμε!
Πού είναι το κλίμα των εκλογών κάποιων άλλων εποχών; Δεν μιλάμε για φανατισμούς και ακρότητες. Νοσταλγούμε, απλά, την αγνή ιδεολογία, τον ακράτητο ενθουσιασμό και το πανηγυρικό κλίμα καθ' όλη την προεκλογική περίοδο.

Δεν ήταν ο Αντρέας ή ο Κωνσταντίνος ή οποιοσδήποτε άλλος αρχηγός κόμματος που επέβαλε αυτές τις πυρετώδεις προετοιμασίες και την "εορταστική" ατμόσφαιρα από άκρη σε άκρη της χώρας. Ήταν το DNA του Έλληνα που γιόρταζε τη Δημοκρατία. Που τιμούσε το δικαίωμα που του έδινε το Δημοκρατικό Σύνταγμα να εκφραστεί και να εκλέξει. Δεν ήταν η ντουντούκα. Ήταν το σθένος πίσω από τη ντουντούκα. Δεν ήταν το πανό ή η σημαία έξω από τα αυτοκίνητα. Ήταν τα χέρια του Έλληνα, που ο καθένας από το δικό του μετερίζι, έχοντας κάνει το δικό του αγώνα σε προσωπικό και κοινωνικό πλαίσιο, ανέμιζε αυτή τη σημαία και κρατούσε αυτό το πανό.

Φυσικά, το Σύνταγμα προβλέπει και προασπίζει το δικαίωμα της αποχής. Είναι κι αυτή μια μορφή πολιτικής έκφρασης. Κανένα Σύνταγμα, όμως, δεν επιβάλει την αδράνεια ή την απαξίωση.

Ο Αντρέας, ο Κωνσταντίνος και οι υπόλοιποι ήταν "παιδιά" μιας άλλης εποχής.

Όμως, ΚΑΘΕ εποχή έχει τους πρωταγωνιστές της. Βγαλμένους από την κοινωνία. Ανθρώπους σαν εμάς. Ας μην απαξιώσουμε την εποχή μας και την κοινωνία μας. Ας μην πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων και ας μη θυσιάσουμε στο βωμό του "όλοι ίδιοι είναι" το υπέρτατό μας δικαίωμα.

Ας γίνουμε, έστω και για μια μέρα, οι αγνοί ιδεολόγοι, ανεξαρτήτου χρώματος και σημαίας, που ήμαστε κάποτε.

Κι αφού αρχίσαμε Λατινιστί, ας κλείσουμε κι έτσι. Ο εμμονικός Κάτωνας έκλεινε κάθε ομιλία του στη Σύγκλητο ως εξής :" Εt preterea censeo Carthago delenda est" (Και εκτός αυτού, πιστεύω ότι η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί). Δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Ο καθένας μας έχει άποψη, κριτήρια και φωνή.

Αυτές τις εκλογές ας μην καταστρέψουμε την φωνή μας.

IliaPress