Τον πήραν μωρό για να παίζουν τα παιδιά τους, αργότερα τον είχαν για φύλακα του σπιτιού τους, και 
όταν τον βαρέθηκαν τον καταδίκασαν σε ισόβια δεσμά. Καλοκαίρι και Χειμώνα παραμένει δεμένος στο πειθαρχείο, στη ζέστη, στην βροχή και στην λάσπη, με ένα κομμάτι ψωμί, με το βαρέλι για κατοικία και καθόλου κατανόηση και αγάπη. Ούτε το όνομά του θυμούνται πια, αυτό που του το είχαν δώσει οι ίδιοι όταν τον πρωτοέβαλαν στην οικογένεια. Παραμένει μόνος, καταφρονημένος, ανώνυμος και πεινασμένος, καταδικασμένος σε ισόβια δεσμά, στο υγρό και παγωμένο πειθαρχείο.
Μ.
