Του Ἐπισκόπoυ Ὠλένης κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Δ΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶ-στες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας τήν ζωήν καί τό πνευματικό - σωτήριο ἔργο τοῦ μεγάλου Ἀσκητοῦ καί Ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἰωάννου, Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ, τοῦ συγγραφέως τοῦ ψυχωφελοῦς βιβλίου πού λέγεται Κλίμακα, γιά νά μᾶς ὑπενθυμίσει ὅτι ἡ πνευματική ἀνάβαση διά τῆς συνεχοῦς καί ἀόκνου ἀσκήσεως ὁδηγεῖ τούς πιστούς στήν οὐράνια βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἡ ἄσκηση ὁμοιάζει μέ μία κλίμακα, μέ μία σκάλα δηλαδή, ἡ ὁποία ξεκινᾶ ἀπό τήν γῆ καί φθάνει στόν Οὐρανόν. Μέ μεγάλη προσοχή καί σταθερά βήματα κατά τῶν παθῶν μέ ταπείνωση, μετάνοια καί προσευχή, δίχως χρονοτριβές καί καθυστερήσεις, πρέπει νά ἀνεβοῦμε ὅλοι μας αὐτήν τήν σκάλα καί νά φθά-σουμε στό τελευταῖο σκαλοπάτι , ὅπου μᾶς περιμένει ὁ Χριστός.
Αὐτή ἡ σκάλα εἶναι ἕνα ἀγώνισμα κατά τοῦ παλαιοῦ ἑαυτοῦ μας, κατά τῶν παθῶν μας , κατά τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι φροντίζουν ἀκούραστα νά ἐμποδίσουν τήν ἀνάβασή μας, καί ἀγωνίζονται μέ ἀνηλεῆ διάθεση, λύσσα καί μίσος νά στρέψουν τό βλέμμα μας πρός τά κάτω , ὥστε νά ζαλιστοῦμε καί
νά γκρεμιστοῦμε στά ἀπύθμενα βάθη τοῦ ἅδη καί νά πέσουμε στό ἀνοιχτό στόμα τοῦ δράκοντα τῆς ἀπωλείας.
Ὁ Χριστός μᾶς προσφέρει τήν σωτηρία, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται καί μέ τήν δική μας θέληση καί συγκατάβαση˙ Μέ τήν ἔκφραση τῆς ἔμπρακτης ἀγάπης πρός τόν Χριστόν. Ἔργον δέ αὐτῆς τῆς ἀγάπης μας εἶναι ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν Του, ἡ ὁποία τεκμηριώνεται στήν ἄσκηση, διά τῆς ὁποίας ὁ ἄνθρωπος ἀγωνίζεται νά ἀνεβῆ πρός τόν Χριστόν.
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος περιγράφει τήν πνευματική ζωή ὡς μία σκάλα ἀρετῶν. Ἡ ἐγκράτεια , ἡ ἀποταγή τοῦ κόσμου, ἡ ταπείνωση, ἡ ὑπακοή, ἡ μετάνοια, τό χαροποιόν πένθος, ἡ ἀγάπη, εἶναι σκαλοπάτια πού ὁδηγοῦν στόν Οὐρανόν. Ἡ πίστη τῶν Ὀρθοδόξων εἶναι ἀσκητική, ἡ ὁποία πολεμᾶται ἀπό τό κοσμικό φρόνημα. Μέσα ἀντιμετώπισης αὐτοῦ τοῦ φρονήματος κατά τόν Ἅγιον Ἰωάννην τόν Σιναῒτην, εἶναι ἡ νηστεία, ἡ ὁποία ἀπαιτεῖ εὐσπλαχνία, ταπείνωση, πραότητα. Πρώτη δέ αὐτῶν τῶν ἀρετῶν εἶναι ἡ προσευχή, ἡ ὁποία ὅταν ἐγκατασταθεῖ εἰς τήν καρδιά μας, φλέγεται ἀπό ἀδιάλειπτη δίψα γιά τόν Θεόν. Αὐτόν συνέχεια βλέπει, Αὐτόν συνέχεια αἰσθάνεται.
Ἡ προσευχή κτίζει γρήγορα θαυμάσιες κλίμακες ἀπό τήν γή μέχρι τόν οὐρανόν,τίς κλίμακες τῶν σταδιακῶν μας ἀνα-βάσεων πρός τόν Θεόν, πρός τήν τελειότητά μας. Ὅταν ἔχουμε πνευματική δύναμη καί δυνατή προσευχή, τότε ἡ νηστεία δέν θά μᾶς εἶναι δύσκολη˙ Τότε ἡ ἀγάπη δέν θά εἶναι ἀδύνατη.
Ἡ προσευχή ἁγιάζει τά πάντα μέσα μας,τήν κάθε ἄσκησή μας, τόν κάθε λογισμόν μας, τήν κάθε αἴσθησή μας, τήν κάθε διάθεσή μας. Ἡ προσευχή εἶναι θεϊκή δύναμη, τήν ὁποίαν μᾶς ἔδωσε ὁ Θεός γιά νά ἁγιάζουμε ὅ,τιδήποτε εὑρίσκεται μέσα στήν ψυχή μας.Ἡ προσευχή μᾶς ἑνώνει μέ τόν Πολυεύσπλα-χνον Θεόν καί Αὐτός ἐκχέει μέσα στήν ψυχή μας τήν συμπά-θεια γιά κάθε ἄνθρωπον. Τότε δι'αὐτῆς τῆς ἀρετῆς κτίζουμε τήν οὐράνια σκάλα, πού ὁδηγεῖ ἀπό τήν κόλαση στόν Παρά-δεισο∙ τότε μέ βεβαιότητα θά ἀνεβαίνουμε ἀπό σκαλοπάτι σέ σκαλοπάτι, ἀπό ἀρετή σέ ἀρετή, καί θά φθάσουμε ἔτσι στήν κορυφή τῆς κλίμακος, στόν οὐρανόν, θά ἀποβιβασθοῦμε στόν οὐράνιον παράδεισον.
Εἶναι βέβαιον ὅτι κάποτε ἡ παροῦσα ζωή μας θά τερματισθεῖ. Τό ζήτημα εἶναι νά προλάβουμε νά τερματίσουμε, ἀφοῦ ἔχουμε ἀνεβῆ ὅλα τά σκαλοπάτια τῶν ἀρετῶν, πού μᾶς ὀδηγοῦν στήν ἀληθινή ζωή πλησίον τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, διά νά ζήσουμε καί αἰώνια μαζί Του. ΑΜΗΝ.
