του Χρήστου Γιάνναρου, Μέλους της Τ.Ε. Ηλείας του ΚΚΕ
Καθημερινά πλέον η κυβερνητική προπαγάνδα εστιάζει στην «ανάκαμψη που έρχεται», στην «ανάκαμψη που φτάνει», στην «ανάκαμψη που προαναγγέλλουν όλοι οι δείκτες». Τα κυβερνητικά επιτελεία αξιοποιούν στοιχεία, όπως η βελτίωση του δείκτη οικονομικού κλίματος, οι προβλέψεις της έκθεσης της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ για την ελληνική οικονομία, οι εκτιμήσεις για κερδοφορία σε τραπεζικούς ομίλους, για να τεκμηριώσουν την αισιοδοξία τους. Η κυβερνητική προπαγάνδα ουσιαστικά αποσκοπεί στο να πείσει τους εργαζόμενους να κάνουν υπομονή, στο όνομα της ανάκαμψης, να αποδεχτούν ως δεδομένα τα αντιλαϊκά μέτρα που «τρέχουν», να υπομένουν καρτερικά τα νέα που πρόκειται να φέρει η ολοκλήρωση της πρώτης «αξιολόγησης», αυτά που θα φέρει η διαδικασία της δεύτερης, αλλά και αυτά που προϋποθέτει η συζήτηση για ελάφρυνση του χρέους. Κρύβοντας ότι οι αντιλαϊκές αναδιαρθρώσεις θα είναι διαρκείας γιατί η καπιταλιστική «ανάκαμψη» απαιτεί φθηνή εργατική δύναμη, διευκολύνσεις στο κεφάλαιο, τσάκισμα του εισοδήματος των λαϊκών οικογενειών, ενώ δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τη μαζική ανεργία. Οπότε και όταν έρθει, λοιπόν, δεν θα αρκεστεί στις θυσίες που έχουν γίνει ή θα γίνουν το επόμενο διάστημα, αλλά θα απαιτεί και άλλες στη συνέχεια προκειμένου αυτή να διατηρηθεί. Το βαρέλι δεν έχει πάτο.











































